ARKADY SAULSKI. Psy wojny. Nie tylko żołnierzeARKADY SAULSKI. Psy wojny. Członkowie tej grupy to nie tylko żołnierze, lecz także, wywiadowcy rozumiejący realia tajnych operacji

Czerwcowy bunt rosyjskich żołnierzy Grupy Wagnera rozgrzał do białości emocje wokół wydarzeń polityki wewnętrznej w Rosji i roli w niej czynnika militarnego. Akcja Jewgienija Prigożyna i jego kamratów będzie długo obiektem analiz dla ekspertów wojskowości i bezpieczeństwa. Ale wagnerowcy nie są ewenementem. Prywatne armie i płatni najemnicy mają historię tak długą jak sama wojna.

Dzieje oddziałów najemnych, czyli żołnierzy walczących za pieniądze i niekoniecznie powiązanych ze swoimi państwami ojczystymi (a często walczącymi przeciwko nim!), sięgają starożytności. W Europie można wskazać na zapisy z VI wieku p.n.e., dotyczące udziału najemników w konfliktach zbrojnych. Pojedynczy mężczyźni – misthios, grupy mężczyzn – misthophoroi, ale też kobiety – misthia, służyli np. w strażach przybocznych greckich tyranów. Wojownicy do wynajęcia brali udział później w wojnach peloponeskich. Prywatne armie najemników były doskonale znane w Cesarstwie Rzymskim.