„Obelix” nie dla polskiej firmy! TSUE po stronie wydawcy francuskiego komiksu

Sąd UE unieważnił znak towarowy „Obelix” zarejestrowany na wniosek polskiej firmy zajmującej się uzbrojeniem Works 11. Według sądu przy rejestracji znaku unijny urząd nie dokonał oceny renomy popularnego francuskiego komiksu o Asteriksie i Obeliksie. Uznano też, że fakt, że Obelix jest zazwyczaj używany w połączeniu z Asteriksem, nie oznacza, że sam Obelix nie jest postrzegany w sposób zindywidualizowany.

Decyzję o zarejestrowaniu znaku towarowego „Obelix” wydał w 2022 r. Urząd UE ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). Znak został zarejestrowany na rzecz polskiego producenta uzbrojenia dla produktów związanych z bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi. Works 11 Sp. z o.o. dostarczała m.in. amunicję strzelecką dla operatorów jednostek Komponentu Wojsk Specjalnych.

Nie spodobało się to francuskiemu wydawcy serii komiksów „Asterix i Obelix”.

Wydawnictwo Éditions Albert René, wydawca serii komiksów „Asterix i Obelix”, złożyło wniosek o unieważnienie tego znaku towarowego, powołując się na swój wcześniejszy unijny znak towarowy „OBELIX” oraz na naruszenie renomy tego znaku. EUIPO odrzuciło ten wniosek, uznając między innymi, że renoma wcześniejszego znaku towarowego nie została w wystarczającym stopniu wykazana

— czytamy w komunikacie prasowym TSUE.

Obelix zindywidualizowany

Sąd UE przyznał dziś rację francuskiemu wydawcy. Uznał, że rejestrując znak towarowy na rzecz firmy Works 11, EUIPO nie dokonało właściwej oceny renomy znaku towarowego, jakim był wcześniej „Obelix”.

Według sędziów unijny urząd nie wziął pod uwagę przykładów różnych towarów, w odniesieniu do których wyraz „Obelix” pojawiał się wraz z symbolem przedstawiającym literę R w kółku, wskazującym, że chodzi o zarejestrowany znak towarowy.

Zdaniem TSUE fakt, że Obelix jest zazwyczaj używany w połączeniu z Asteriksem, nie oznacza, że sam Obelix nie jest postrzegany w sposób zindywidualizowany jako odrębny znak towarowy, który mógł uzyskać renomę. Ponad to stwierdzono, że EUIPO błędnie ograniczył się do stwierdzenia:

zbyt dużych różnic między rozpatrywanymi towarami i usługami ani braku pokrywania się odpowiednich kręgu odbiorców. Istnienie takiego związku należy badać całościowo, biorąc pod uwagę wszystkie istotne czynniki, w tym stopień charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego – samoistnego lub uzyskanego w następstwie używania

— brzmi komunikat sądu.

Polska firma może wnieść odwołanie do Sądu UE.

koal/PAP/curia.europa.eu