Prezes Shell'a ustępuje mimo sukesów

Szef koncernu Shell, Peter Voser, 54, ogłosił, że w pierwszej połowie 2014 zamierza odejść ze stanowiska. Robi to mimo świetnej passy...dla rodziny.

Pochodzący ze Szwajcarii, Voser, tłumaczy swoją nagłą decyzję chęcią zmiany stylu życia i potrzebą spędzania większej ilości czasu z rodziną. W firmie, na stanowiskach w różnych krajach pracuje od 1982 r.; w 2004 r. został mianowany Dyrektorem ds. finansów (CFO), a w 2009 został mianowany głównym szefem koncernu (CEO).

Decyzja Peter Vosera zaskoczyła zarówno jego podwładnych, jak i znawców rynku, jako że została podjęta zaraz po tym ogłoszeniu raportu, który wskazuje 3,5% zysk w stosunku do zeszłego roku (ok 24 mld zł).

W oświadczeniu wydanym przez Vosera w czwartek, 2 maja, czytamy:

"Po tak ekscytującej karierze w zarządzie koncernu czuję, że przyszedł czas, bym zmienił swoje życie. Chciałbym w następnych latach poświęcić więcej czasu rodzinie i samemu sobie. Nie mogę się już tego doczekać" Rzecznik Shell'a oznajmił, że firma będzie szukać następcy wewnątrz i na zewnątrz koncernu.

Rewelacje Petera Vosera zaskoczyły oczywiście także inwestorów, albowiem zawdzięczają ustępującemu prezesowi wielki sukces koncernu, którym stało się zaangażowanie w gaz płynnego (propan-butanu). Dzięki tej zmianie, Shell stał się światowym potentatem gazu (stanowi połowę przychodów firmy).

Komentując wyniki pierwszego kwartału, Voser mówi: "To rezultat aktywnej polityki wzrostu zaangażowania, poprawy dochodowości wszystkich na każdym szczeblu i udało się je osiągnąć mimo nie do końca przyjaznego środowiska w Nigerii" Ale przy tym ostrzegł, ze przemysł cały czas boryka się z niestabilnymi cenami, będącymi wynikiem ekonomicznego i politycznego zamieszania. Przychody w pierwszym kwartale (Sty - Marzec) spadły z zeszłorocznych 360 mld zł do ok 340 mld zł. Ale produkcja ropy i gazu w pierwszym kwartale wzrosła z 3.552 miliona baryłek dziennie (2012 r.) do 3.559 miliona (Q1 2013 r.)

Planowane jest również 5% podwyżki dywidendy od akcji (1,3 zł) Mimo optymistycznych wieści z pierwszego kwartału (Q1), próby złagodzenia nieprzewidywalnych wahnięć cen ropy w połączeniu z poszukiwaniami nowego prezesa koncernu mogą mieć negatywny wpływ na jego stabilność. Głównym celem firmy nadal pozostaje jednak dokonywanie trafnych przejęć, obrót zbywalnymi zasobami, w celu zabezpieczenie na przyszłość produkcji i eksploracji najważniejszych źródeł energii. Shell ogłosił również zaangażowanie się w kilka projektów m.in głębinowe odwierty u wybrzeży Nigerii, projekt rafinacji ropy w Omanie oraz zakup części naturalnych złóż gazu firmy Repsol, położonych u brzegów Północnej Ameryki. W okolicach Wielkiej Brytanii Shell zwiększa swój udział na złożach Schiehallion, na zachód od Szetlandów.

W tym tygodniu ogłoszono również, że Shell pobił francuski Total w rywalizacji o wart prawie 50 mld zł kontrakt Bab, którego zadaniem ma być rozbudowanie plantacji gazu wraz, należącą do Emiratów Arabskich, Abu Dhabi National Oil Company (ADNOC).

Wyniki koncernu zostały podbite także przez działania związane ze sprzedażą udziałów w amerykańskich gazo- i ropociągach, płynno-gazowego projektu w Wietnamie oraz pozbycia się większości udziałów w projektach rafineryjnych oraz dystrybucyjnych w Ugandzie (ropa, gaz ziemny, gaz płynny i diesel).

Sukces Shella w pierwszym kwartale nie cieszy norweskiego rywala Statoil, który w tym samym okresie zanotował aż 60% spadek spowodowany cięciami w produkcji oraz problemami operacyjnymi w Algierii, gdzie ich elektrownia została zaatakowana przez terrorystów w styczniu (dochód netto w okresie sty-marzec spadł z 11,1 mld zł na 3,3 mld zł, a mniejszy o 17% dochód uplasował się na poziomie ok 81 mld zł)

Decyzja Petera Vosera o opuszczeniu koncernu Shell mimo znakomitych wyników jest niespotykana w naszej szerokości geograficznej, gdzie zwyczajem jest raczej trzymanie się stołka mimo fatalnych rezultatów finansowych i to niezależnie od biznesu (vide: LOT, TVP itp.)

Paweł Korsun