Według Słownika Języka Polskiego PWN zaufanie to przekonanie, że: 1. jakiejś osobie lub instytucji można ufać, 2. czyjeś słowa, informacje itp. są prawdziwe, 3. ktoś posiada jakieś umiejętności i potrafi je odpowiednio wykorzystać.

Określenie „zawód zaufania publicznego” w potocznym znaczeniu oznacza profesję, która ze względu na swą wyjątkowość cieszy się szczególnym szacunkiem społeczeństwa. Jej przedstawiciele powinni cechować się ponadprzeciętnymi walorami moralnymi. Oczekuje się także, że wszelkie sprzeniewierzenia tej elitarnej grupy ludzi należy karać znacznie surowiej. Bo lekarz, nauczyciel, policjant, strażak, sędzia, osoba duchowna czy człowiek sprawujący władzę muszą być jak żona Cezara – wolni od wszelkich podejrzeń. Dlatego w II RP za przestępstwo korupcyjne urzędnik państwowy skazywany był na śmierć przez rozstrzelanie.