WYWIAD. Barbara Gancarczyk: Sanitariuszka „Pająk”WYWIAD. Barbara Gancarczyk: Sanitariuszka „Pająk”. "Wolność i dobro ojczyzny są najważniejsze"

Powstanie połączyło nas na całe życie. Wytworzyła się między nami niezwykła więź, bezinteresowna przyjaźń.
Barbara Gancarczyk z domu Piotrowska, rocznik 1923, w konspiracji żołnierz Armii Krajowej i łączniczka w Delegaturze Rządu na Kraj. W pierwszych dniach Powstania Warszawskiego pełniła służbę w szpitalu przy ul. Mariańskiej 1, a od 7 sierpnia 1944 r. na Starym Mieście jako sanitariuszka „Pająk” w harcerskim batalionie „Wigry”. Po wycofaniu się oddziałów powstańczych ze Starówki pozostała z ciężko rannymi żołnierzami, których nie można było ewakuować kanałami. Po wkroczeniu Niemców na Stare Miasto razem z koleżanką, Janiną Gruszczyńską „Janką”, usiłowała ratować rannych, wynosząc ich z płonących domów. W powstaniu została odznaczona Krzyżem Walecznych. Po wojnie ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracowała jako architekt w Biurze Odbudowy Stolicy, jej pierwszym zadaniem była inwentaryzacja zniszczonej przez Niemców kolumny Zygmunta III Wazy na pl. Zamkowym. Później była zatrudniona w biurach projektowych. W 1975 r. została odznaczona najwyższym polskim odznaczeniem wojennym – Orderem Virtuti Militari, a w 2015 r. otrzymała stopień majora Wojska Polskiego. Mieszka w Warszawie na Saskiej Kępie.
Z Barbarą Gancarczyk rozmawia Katarzyna Utracka.
