Wrzesień 1939. Mordercy ruszają na PolskęWrzesień 1939. Mordercy ruszają na Polskę. "Krwiożercze potwory z entuzjazmem wrzucały do dołów śmierci"

Ważna rocznica za nami, 85 lat temu miał miejsce początek wojny zwanej II wojną światową. Rozpoczynała się jako niby uzasadniona walka o „korytarz” do Gdańska. Ci nieznośni Polacy nie rozumieli, że Niemcom potrzebny jest korytarz. Bez korytarza czuli się upokorzeni przez „bękarta traktatu wersalskiego”, jak elegancko nazywali II Rzeczpospolitą.

W społeczeństwie francuskim panowało przekonanie, że nie warto umierać za Gdańsk. Hitler nie musiał się więc obawiać reakcji tchórzliwych sojuszników naszego kraju. Z kolei Rosjanie życzyli sobie „po trupie pańskiej Polski” dotrzeć do serca Europy, co nie powiodło im się w trwającej trzy lata wojnie (1919–1921) i znowu runęli na nasz „pański” kraj. Tym razem po zbójeckiej zmowie Stalina z Hitlerem rozpoczęło się radosne mordowanie Polaków. Krwiożercze potwory z entuzjazmem wrzucały do dołów śmierci nauczycieli i polityków. Rozstrzeliwali pod murami świątyń księży i siostry zakonne. Wieszali na szubienicach lekarzy leczących zgodnie z przysięgą Hipokratesa, a nie rozkazami Führera. Spalali w piecach miliony znienawidzonych „podludzi”. Urządzali całe „rzezie”, jak na Woli… I kradli na potęgę. Nie krępowali się, nie czuli zażenowania, wyciągając z szafy marynarkę po zabitym ojcu i wrzucając na budę ciężarówki mojego konika na biegunach. Europejczycy zasrani.