Z jednej strony napięcie wiszące w powietrzu, tajne rozkazy i przegrupowania konspiratorów. Z drugiej odgłosy walk na wschodzie, wiadomości o aresztowaniach akowców i Niemcy szykujący się do obrony stolicy Polski. Warszawa tuż przed wybuchem powstania przypominała beczkę prochu.

W pierwszych miesiącach 1944 r. Warszawę dławił okupacyjny terror. Łapanki, wywózki na roboty, egzekucje były przerażającą codziennością. Po pięciu latach okupacji miasto kipiało z nienawiści do Niemców, a żołnierze podziemia niecierpliwie czekali na moment rozpoczęcia walki z wrogiem.