Twarz medialnego pałkarstwa. Dziennikarstwo ekipy TuskaTwarz medialnego pałkarstwa. "Dziennikarstwo ekipy Donalda Tuska nie ma teraz złotej epoki"

Każda władza pozostawia po sobie twarz dziennikarza, który najmocniej odzwierciedla specyfikę chwalonych przez siebie rządów. Największą szansę na to, by zostać symbolem dziennikarstwa ery Tuska, ma Dorota Wysocka-Schnepf.

Grzechem pierworodnym tego typu medialnych komentatorów jest jednak zaangażowanie w polityczne grupy interesu. Fakt, że jako zwolenniczka Donalda Tuska uczestniczyła w marszu 4 czerwca, to jeszcze nic – wielu dziennikarzy przebiera się dziś w kostiumy kombatantów „wolnej Polski”, bo atakowali PiS. Ona jednak przeszła do TVP INFO z „Gazety Wyborczej”, podobnie jak z tej redakcji do MSZ poszedł Paweł Wroński. Tworzy się już towarzysko-zawodowa grupa wsparcia medialno-politycznego. A skoro redaktor Wysocka-Schnepf jest małżonką zaangażowanego politycznie byłego ambasadora Ryszarda Schnepfa, to nie może krytykować jego dawnych szefów z Platformy Obywatelskiej. Jeśli jej teść Maksymilian Schnepf był oficerem Armii Czerwonej i brał udział w operacji porwania 7 tys. osób z Suwalszczyzny (obława augustowska), które sprzeciwiały się komunistycznej władzy, to jak może uczciwie rozliczać komunistyczne zbrodnie czy dziedzictwo PRL? Wysocka- Schnepf pracowała w TVP, gdy w maju 2013 r. „Wiadomości” rozpoczęto hołdem dla Armii Czerwonej – kilkunastusekundową propagandówką na cześć żołnierzy Stalina. Teść byłby pewnie dumny (zmarł w 2003 r.), ale w misji publicznej nie chodzi o to, by wyrażać tęsknotę za sowieckim totalitaryzmem.