Dość nieoczekiwanie wielki europejski kredyt na finansowanie polskiej armii wywołał ostry spór wokół samego sedna naszej polityki bezpieczeństwa. W tym sporze jedna rzecz to oszałamiająca retoryka, którą posługują się obie strony, druga zaś – to niełatwe i bynajmniej nieoczywiste wybory, których Polska wcześniej czy później i tak musiałaby dokonać.

Prawicowa opozycja nie bez przyczyny naraziła się na zarzuty, iż dopiero teraz – deus ex machina – odkryła wszystkie przeraźliwe niebezpieczeństwa, na jakie miałoby narazić Polskę podjęcie decyzji o wzięciu europejskiego kredytu. Mateuszowi Morawieckiemu wytknął to w debacie dziennikarz Kanału Zero, przypominając, iż w 2025 r., gdy Unia Europejska decydowała o programie pożyczkowym SAFE, a następnie Komisja Europejska akceptowała złożone przez Polskę wnioski kredytowe na kwotę przeszło 43 mld euro, liderzy PiS wyrażali tylko obawę, czy niezbyt udolny menedżersko rząd Tuska potrafi dobrze wykorzystać tak niezwykłą szansę, jaka nadarzyła się polskiej armii i przemysłowi zbrojeniowemu.