Jako życiowy optymista (choć cywilizacyjny sceptyk) zakładam, że ludzkość nie osiągnęła jeszcze punktu krytycznego.

Wygląda na to, że ludzkość potrzebuje potężnego kryzysu. Potężnego, ale nie za silnego. Niestety, nie może też być za słaby. Powinien być taki w sam raz: by dostatecznie mocno nami potrząsnął, ale zarazem pozwolił dalej funkcjonować naszej cywilizacji.