O żydowskiej policji w czasie wojnyO żydowskiej policji w czasie wojny. "Z uległością i butą starali się przypodobać gestapowcom, wyróżniali się okrucieństwem"

Czy za pomocą przysłowiowych nożyczek można tak poprzycinać zeznania świadków tragedii Holokaustu, by dowodzić z góry założonych tez? Można. Pokazują to prace Barbary Engelking i Jana Grabowskiego.

Chaim Wolgelertner przeżył Zagładę w okupowanej Polsce. Po latach wspominał o żydowskiej policji w Działoszycach: „Twór ten – nawet zanim ujawniło się jego prawdziwe oblicze – wzbudzał nieufność większości ludności, zwłaszcza jak wstąpili doń członkowie niższych sfer i cały półświatek. Służba Porządkowa bardzo szybko posiadła dużą władzę i stała się postrachem ludzi. Uległością i butą starała się przypodobać swym panom, gestapowcom. Podczas każdej akcji i wykonywania rozkazów jej funkcjonariusze wyróżniali się okrucieństwem. Także i w obecnym wysiedleniu nie siedzieli z założonymi rękami. I jeśli kiedyś jakiś historyk żydowski zechce spisać dzieje tych dni i dojdzie do rozdziału »Ordnungsdienst«, zarumieni się ze wstydu”. Równie krytyczne opinie zawierają inne świadectwa ocalałych, stawiając funkcjonariuszy żydowskiej policji w jak najgorszym świetle.