Niewystarczalność słów. "Szkoła miejscem polowania na człowieka?"Niewystarczalność słów. "Zostaje naruszone nasze elementarne wyobrażenie o świecie"

Są wydarzenia, wobec których język zachowuje się tak, jakby nagle przestał działać. Nie dlatego, że zabrakło nam słów. Przeciwnie: mamy ich tysiące, całe słowniki, podręczniki retoryki, gotowe formuły na każdą okazję. Potrafimy opisać kryzys rządu, katastrofę finansową, pogodę, która znów zaskoczyła drogowców, i mecz, którego wynik rozczarował kibiców. Umiemy dużo mówić o przemocy, przestępczości, bezpieczeństwie, wychowaniu, kryzysie psychicznym i kondycji młodego pokolenia. A jednak, kiedy dochodzi do ataku nożownika w szkole, okazuje się, że właściwie nie wiemy, co powiedzieć. Jakby język przestał działać. Wykrzykujemy: „No brak mi słów!”, i to musi wystarczyć.

Wiemy więc, co się wydarzyło. Wiemy gdzie. Wiemy, kto zaatakował i kto został ranny. Znamy chronologię, liczbę poszkodowanych, pierwsze ustalenia policji. Umiemy odtworzyć przebieg zdarzeń minuta po minucie. Nierzadko wydarzenia rejestruje system monitoringu. Media układają fakty w uporządkowane relacje, eksperci zapowiadają analizy, politycy deklarują, że bezpieczeństwo dzieci jest dla nich priorytetem. Wszystko zostaje nazwane, opisane, skomentowane. A mimo to coś pozostaje nieuchwytne. Jakbyśmy opowiadali o zdarzeniu, którego istoty nie potrafimy dotknąć. Słowa stają się odarte ze znaczeń i właściwie niczego już nie wyrażają.