Odrzucenie przez człowieka wszelkiego kontekstu swojego istnienia i postawienie w centrum samego siebie tworzy „królestwo człowieka”. W chrześcijaństwie w centrum pozostaje Bóg, każda kultura otrzymuje tę samą godność. Każdy człowiek zasługuje na szacunek. Opisany porządek w kontrkulturze ulega podważeniu.

Autorem pojęcia „kontrkultura” jest Teodor Roszak, twórca tzw. głębokiej ekologii. W 1969 r. wydał on książkę „The Making of a Counter Culture”, w której przekonywał, że kontrkultura jest formacją przeciwstawną kulturze Zachodu, która zdoła zastąpić obowiązujące od 2 tys. lat prymitywne, autorytarne systemy mentalności zbiorowej wywodzące się z chrześcijaństwa. Liberalizm uznał jednostkę za podmiot w pełni suwerennie wybierający swoją tożsamość i prawa jej przynależne. Zasadą wychowania publicznego i prywatnego miało stać się jak najwcześniejsze nakierowanie jednostki na wybór „autonomiczny”, w którym wychowanie oznacza nauczanie alternatywnych stylów życia, a nie moralności.