Łapanki na ulicach miast, blokady dróg, aresztowania w mieszkaniach i na dworcach: w takich okolicznościach odbywało się spotkanie środowisk, które nie zgadzały się na kompromis z komunistami. Dzisiaj nikt nie pamięta o tym wydarzeniu.

Wiosną i latem 1988 r. przez Polskę przetoczyła się gigantyczna fala strajków i protestów. Liczne zakłady i przedsiębiorstwa wstrzymywały pracę, sprzeciwiając się coraz gorszej sytuacji politycznej i gospodarczej w kraju. Narastała presja Kościoła, by rozpocząć negocjacje z opozycją, państwa zachodnie podkreślały poparcie dla Solidarności, a w ZSRR trwały przemiany wywołane pierestrojką Gorbaczowa.