Kataloński scenariusz dla Śląska?Kataloński scenariusz dla Śląska? *Dlaczego śląski separatyzm nie spędza nam snu z oczu?

Dlaczego śląski separatyzm nie spędza nam snu z oczu? Może dlatego, że wolimy je przymykać i udawać, że ten problem nas nie dotyczy, bo ani Ślązacy, ani Kaszubi nigdy nie sięgną po chimerę secesji, tak jak to robią Baskowie czy Katalończycy. Trudno o większą naiwność, gdy wiadomo o coraz ściślejszych relacjach autonomistów śląskich ze zrewoltowaną Katalonią. W dodatku bardzo wiele ich łączy mimo dystansu na mapie: germańscy ojcowie założyciele i ojkofobia.

Naprawdę uznaliście mowę śląską za język regionalny?

– ze zdziwieniem pyta mnie Hiszpanka Cristina García, doktor historii barcelońskiego uniwersytetu.

Powtórzyliście zatem z premedytacją nasz ogromny błąd i za parę lat zobaczycie, co to znaczy separatyzm śląski

Gdy ktoś zaczyna się uśmiechać, słysząc o analogiach między dążeniami Śląska i Katalonii, wystarczy zadać mu podstawowe pytanie: dlaczego nikt nigdy nie słyszał o dążeniach do autonomii francuskiej Katalonii (okolice Perpignan) i francuskiego Kraju Basków (okolice Biarritz), a zawsze słyszymy tylko o ruchu niepodległościowym w hiszpańskich prowincjach ze stolicami w Barcelonie i Bilbao? Odpowiedź jest prosta: ponieważ Hiszpania w przeciwieństwie do Francji uznała „bogactwo różnorodności językowej jako swoje dziedzictwo kulturowe”, a w ślad za tym wpisano do konstytucji status ich regionalnych języków: catalán i euskery uznano za języki urzędowe, współistniejące z ojczystym hiszpańskim we wspólnotach autonomicznych Katalonii i Kraju Basków.