Znacie twarze kobiet, których zacięte usta są wąskie, jakby cięte nożem? A pożółkłe, wychudzone twarze mężczyzn zasuszonych w rozpamiętywaniu własnych krzywd, uwięzionych w złej przeszłości? Trawionych żółcią, zalewanych falami goryczy, nienawiści, złości. Chorych poczuciem krzywdy?

Niepodejmowanie prób przezwyciężenia doświadczeń, które zrodziły rozczarowanie, gniew, strach, obrazę i upokorzenia, zabija. Ileż cierpienia muszą doświadczyć ludzie, którzy nie chcą być szczerzy sami ze sobą. I skupiają się na przerzucaniu odpowiedzialności za własne życie na innych.