Trzecim wymiarem naszej tożsamości jest wychowywanie najmłodszych albo szerzej – edukacja wraz z jej systemem oświatowym. Niestety te korzenie tożsamościowe są w tej chwili podcinane.

Tożsamość narodową kojarzymy zwykle z językiem, historią, terytorium. To oczywiste, bo są to pryncypia, kamienie milowe i aksjologiczne fundamenty tożsamości narodowej. Aby czuć się Polakiem, utożsamiać się z polskością, trzeba znać język polski, bo w tym języku powstawały dzieła literackie, które po prostu należy poznać. Trzeba znać, choćby z grubsza, historię Polski i Polaków. Ich wzloty i upadki, bohaterstwo i małości. Trzeba też wiedzieć, gdzie leży Polska, znać jej granice i sąsiadów. Trzeba chociaż raz w życiu zobaczyć Wawel, Jasną Górę czy Warszawę. Ten obowiązek w jakiejś mierze spełniają wycieczki szkolne.