W marcu 1936 r. zakończono jedną z najśmielszych inwestycji II Rzeczypospolitej, stanowiącej prawdziwy przełom w historii polskiej turystyki górskiej. Kolej linowa na Kasprowy Wierch powstała w rekordowym tempie i była wyrazem ambicji młodego państwa. To dzięki niej Tatry przestały być dostępne wyłącznie wąskiemu gronu wytrawnych taterników, a stały się celem masowych wyjazdów i symbolem narodowej fascynacji górami.

Wielu uważało projekt za zbyt kosztowny i ryzykowny. Odrodzona w 1918 r. Polska wciąż odbudowywała gospodarkę i infrastrukturę. Mimo to władze postawiły na rozwój turystyki i sportów zimowych jako elementy budowania prestiżu państwa. Kolej wznosząca się na wysokość niemal 2 tys. m n.p.m. miała być nie tylko praktycznym udogodnieniem, lecz także manifestacją technicznego postępu i narodowej determinacji. Jedni uważali, że stanowi ona spełnienie marzeń o otwarciu gór dla wszystkich, inni – że za głęboko ingeruje w dziewiczy krajobraz Tatr.