Eutanazja jest „energetyzująca” i „przynosi szczęście” – mówi dr Gord Gubitz, jeden z lekarzy opisany we wstrząsającym tekście Grzegorza Górnego w tygodniku „Sieci”. W Kanadzie uśmierconych w procedurze eutanazji jest więcej, niż zmarłych w wyniku cukrzycy i choroby Alzheimera razem wziętych.

Chętnych do poddania się eutanazji w Kraju Klonowego Liścia jest tak wielu, że muszą czekać w kolejce. Eutanazja jest dziś w modzie. Doszło do tego, że staje się elementem stylu życia Kanadyjczyków

– pisze w tygodniku „Sieci” Grzegorz Górny.

Eutanazja groźniejsza od cukrzycy

Dane są wstrząsające. Odkąd w 2016 roku Kanada zalegalizowała eutanazję ok. 60,3 tys. obywateli tego kraju zostało legalnie uśmierconych przez lekarzy.

Obecnie proceder ten zbiera tam większe żniwo niż choroba Alzheimera i cukrzyca razem wzięte – informuje Górny.

Szokujące wypowiedzi lekarzy. Eutanazja przynosi im satysfakcję!

Publicysta przytacza nie tylko wstrząsające dane, ale i wypowiedzi lekarzy, którzy dokonują eutanazji.

„Dr Gord Gubitz wyznaje, że eutanazja wcale nie jest dla niego wyczerpująca emocjonalnie, lecz wręcz przeciwnie: jest „energetyzująca” i przynosi szczęście. Stefanie Green, która wcześniej pracowała jako ginekolog, nie widzi większej różnicy między przyjmowaniem narodzin a powodowaniem zgonów, które nazywa „porodami”. Zwierza się, że dokonując eutanazji, odczuwa satysfakcję i jest „lekko nakręcona adrenaliną”. Claude Rivard, który osobiście uśmiercił 600 pacjentów, teraz szkoli początkujących w tym fachu klinicystów, pokazując im, że zabijanie pacjenta jest czymś w rodzaju procedury, którą należy zaplanować jak w programie Outlook. Należy tylko przezwyciężyć opory, jakie ma się za pierwszym razem. Potem przychodzi rutyna i przyzwyczajenie” – czytamy w tygodniku „Sieci”.

Każdy może dostać śmierć

Warto przypomnieć, że legalizując eutanazję rząd przekonywał, iż próg kwalifikacji do tej procedury będzie bardzo rygorystyczny – czyli, że o wspomagane samobójstwo będą mogli poprosić tylko najciężej chorzy i najbardziej cierpiący. Rzeczywistość jest zupełnie inna. Dziś nie obowiązuje de facto żaden próg.

W praktyce ze świata żywych są więc eliminowani ludzie mający problemy finansowe, niemogący opłacić mieszkania lub po prostu zmęczeni życiem

– pisze w tygodniku „Sieci” Grzegorz Górny.