Prezydent Karol Nawrocki znowu pojawił się na Kanale Zero, udzielając wywiadu redaktorowi Krzysztofowi Stanowskiemu.

Była to, jak zwykle, ciekawa rozmowa. Piszę „jak zwykle “, bo jest jasne, że obóz konserwatywny, ale i cała Polska, dostali prezydenta, który po prostu zna się na mediach.

Obietnica dziennikarza

Jeśli do jego wrodzonego talentu komunikacyjnego dodamy towarzystwo Stanowskiego, dziennikarza, z którym Nawrockiego łączy naprawdę bliska, pełna szacunku, relacja, to nie trzeba się dziwić, że otrzymaliśmy wywiad, który był cytowany w większości mediów.

Wybaczcie mi, drodzy czytelnicy, że zwrócę tutaj uwagę na jeden szczegół z tego wywiadu, który z punktu widzenia szerszej sytuacji politycznej może nie mieć większego znaczenia. Wiem, to nie jest godne komentatora politycznego, ale nie mogę nic na to poradzić.

W pewnym momencie rozmowy prezydent przypomniał Stanowskiemu jego obietnicę daną mu, kiedy rozmawiali jeszcze przed wyborami. Chodziło o to, że jeśli Nawrocki wygra, Stanowski pójdzie do spowiedzi, u której nie był od lat.

Był pan redaktor?

— zapytał prezydent.

Byłem, dałem słowo. Było ciężko, było długo, ale się udało

— odpowiedział dziennikarz.

Natychmiast przypomniała mi się ta pierwsza rozmowa.

Uśmiechnięty Nawrocki wyjaśnia Stanowskiemu, jak wiele może dać człowiekowi spowiedź i jak wiele prawdziwego spokoju może mu przynieść. Dziennikarz machnął wtedy ręką i odpowiedział, że „to nie dla niego”. Pamiętam, jak bardzo mnie to zasmuciło, jak zawsze, gdy widzę człowieka, który zachowuje się tak, jakby zrezygnował z Boga. Stanowski wyczuł niezręczność sytuacji i zażartował, że jeśli Nawrocki zostanie prezydentem, potraktuje spowiedź jako zobowiązanie. Nawrocki mógł zapomnieć o „żarcie”, ale wziął obietnicę na poważnie, czego dowiódł, dzwoniąc do dziennikarza pierwszego dnia po swoim zwycięstwie i przypomniał mu o tym, co Stanowski opisał w mediach społecznościowych.

Stanowski poszedł na spowiedź.

Pięknie, dziękuję, czyli mam dobry uczynek

— powiedział teraz prezydent.

Tak jest, to się panu udało

— odparł dziennikarz.

Duchowo ważna rzecz

Nie wątpię, że ktoś teraz powie, że to wszystko jest tylko „na pokaz”. Nie sądzę. Właściwie jestem pewien, że nie. Nie rozumiem, dlaczego Stanowski miałby czegoś takiego potrzebować. Co więcej, myślę, że dziennikarzowi było dość trudno publicznie przyznać, że poszedł do spowiedzi, bo coś takiego w ogóle nie pasowało do jego wizerunku.

A więc tutaj wydarzyła się autentycznie ważna duchowo rzecz. Ktoś, kto „zmagał się” z Bogiem, po długim czasie przystąpił do sakramentu pojednania. Nie mam prawa oceniać życia duchowego znanego dziennikarza i nie zamierzam tego robić. Oczywiście cieszę się, że poszedł do spowiedzi. Ale chodzi o coś innego, co mnie równie cieszy.

To, że wciąż żyjemy w kraju, w którym możliwe jest to, że prezydent kraju „namawia” jednego z najsłynniejszych dziennikarzy do spowiedzi w jednym z najpopularniejszych programów medialnych.

Żyjemy w świecie, w którym coś takiego, gdyby wydarzyło się w jakimkolwiek kraju naszego kręgu kulturowego, w którym wiara chrześcijańska jest zepchnięta na margines niczym nieprzyjemne wspomnienie, zostałoby uznane za nieistotne, a nawet niesmaczne.

W Polsce, Bogu niech będą dzięki, takie rzeczy wciąż mają miejsce. Znani i wpływowi ludzie nadal dyskutują o wierze katolickiej, uznają jej znaczenie i są gotowi o niej świadczyć (nawet jak Stanowski, który być może został do tego „zmuszony”, ale był szczery i zgodził się o tym mówić).

Oprócz pomocy swojemu bratu w Chrystusie, Nawrocki udowodnił nam wszystkim, że o wierze i Bogu nadal należy mówić. W ciągu tych pierwszych kilku miesięcy prezydent odniósł kilka ważnych zwycięstw. Tę wygraną uważam również za ważną i wcale niemałą.