Raz w roku mają swoje oficjalne Święto, dzień po dniu, żeby – jak zawsze – być blisko siebie. Mniej zapracowani od naszych rodziców. Bardziej cierpliwi… Nasza ostatnia instancja odwoławcza. Nasi powiernicy. Są przy nas zawsze wtedy, kiedy są naprawdę potrzebni… Są adwokatami/arbitrami w naszych sporach z mamą i tatą. Są naszymi mentorami, przyjaciółmi, encyklopedią… Czasami bankomatami…

Nie znajdziesz w swoim otoczeniu osób bardziej ci oddanych. I to zupełnie bezinteresownie. Kochają nas bezgranicznie. Pewnie dlatego najpopularniejsze w świecie przestępczym jest dziś oszustwo „na wnuczka”…

Nasi kochani Dziadkowie! Gdy ich zbraknie – tracimy to wszystko. I wiele, wiele więcej.

Współczuję współczesnym seniorom, na próżno oczekującym na pojawienie się na świecie wnuczki/wnuczka. Nie mają komu przekazać zebranego przez lata doświadczenia. Nie mogą podzielić się swą miłością… Ich życie traci urok i sens…

Moi dziadkowie urodzili się na przełomie XIX i XX wieku. Dwie przeżyte wojny dały im ogromną wiedzę o przetrwaniu. Idą ciężkie czasy – może więc warto skorzystać z ich doświadczenia…

Polecam:

Babcia na ministra!

Nauki Dziadka