Polacy idą na Marsz Niepodległości Polacy idą na Marsz Niepodległości

Marsz Niepodległości od wielu już lat jest świadectwem dumy polskich patriotów z naszej Ojczyzny. Idziemy, aby wspólnie pokazać sobie i światu radość, że Polska mimo tylu przeciwności, napadów, rabunków, rozbiorów, a potem zaborów istniejemy jako państwo. Ciągle jeszcze z znacznym stopniu suwerenne. 11 listopada pokazujemy też szczególnie, że naszej suwerenności bronimy i będziemy bronić.

Jednak w Polsce żyją nie tylko patrioci. Nieustannie słyszymy, widzimy czy czytamy wypowiedzi ośmiogwiazdkowych polityków, dziennikarzy, artystów (z przewagą aktorek, aktorów, piosenkarek, gitarzystów) i ludzi deprecjonujących zawód kabareciarza czy błazna - ogólnie nazywanych celebrytami. Oni wręcz licytują się jeden przed drugim, kto zrobi coś głupszego, bardziej plugawego, aby sponiewierać Polskę i ludzi dobrze Polsce życzących.

Z tych okolic na temat Marszu Niepodległości nic dobrego nie usłyszymy. W stosunku do uczestników Marszu padają epitety: faszyści, narodowcy, chamstwo, kibole, szowiniści, krótko mówiąc: godni najwyższej pogardy podludzie, a nawet ujadające zwierzęta. Podludzie, którzy w dniu wolnym od pracy, zbierają się i psują humory aspirującej do Europy elicie „tenkraj”.

I to jest dla nich bardzo przykre, bo co roku okazuje się, że cały wysiłek światłych, natchnionych „europejskimi mądrościami” umysłów idzie zupełnie na marne. Tak jak coraz większe pieniądze przysyłane z Brukseli na propagandę i propagandzistów. Nawet one nie potrafią utrzymać monopolu medialnego, a powszechna poprawność myślenia w Polsce jest nadal jedynie wyśnionym marzeniem.

Efektów nie dają też mniej wysublimowane metody, a właściwie prostackie prowokacje. Zaczynając od formalnych zakazów wydawanych przez warszawski ratusz, przez palenie na rozkaz Sienkiewicza budek policyjnych, petard rzucanych w manifestujących, szkalujących tekstów w mediach, po zbierające się na marginesach kontr-demonstracje mające wyłącznie zakłócać Marsz.

Ostatnio wśród ośmiogwiazdkowych elit pojawia się nowa myśl. Marsz z roku na rok rośnie. Zbiera się już na nim kilkaset tysięcy ludzi, więc „unijni Europejczycy” widzą, że znajdują się w coraz większej izolacji. Tak bardzo im to nie przeszkadza, bo za nic mają opinię „tych ludzi”, ale mimo wszystko powoduje to pewien dyskomfort. Zaśpiew jest zatem taki: może byśmy poszli na Marsz, ale nie podobają nam się ten i ów. A pewne hasła tam głoszone są nie do przyjęcia. Gdyby tego nie było, to kto wie, może byśmy się wybrali. No i wreszcie, żeby ten Marsz nie dzielił, a łączył.

Powiem tak: zbytek łaski, chcącemu nie dzieje się krzywda. Marsz Niepodległości łączy tych, którzy Polskę kochają na co dzień i bezwarunkowo. Sparafrazuję dość znane stwierdzenie premiera Tuska, opisujące relacje z jednym z naszych sąsiadów „Taką, jaka Ona jest”.

Dlatego „unijni Europejczycy”: nie róbcie sobie problemów i wyrzutów. Jeśli Wam z nami nie po drodze, spokojnie sobie odpuście. Na Marszu nikt za wami tęsknił nie będzie.

Miłości od święta Polska nie potrzebuje.