Maroko jak Białoruś, czyli wojna hybrydowaMaroko jak Białoruś, czyli wojna hybrydowa

Oczywiście różne są intencje i zamiary tych, którzy w ten sposób destabilizowali najpierw Rzeczypospolita Polską i republiki bałtyckie, a obecnie Królestwo Hiszpanii. Mińskowi (i jego akuszerowi: Moskwie) zależało na uderzenia w nasz kraj, dzięki któremu Ukraina przetrwała pierwsze najgorsze tygodnie i miesiące wojny w Europie Wschodniej. Oczywiście dostawały też państwa bardzo niewielkie - Bałtowie, którzy nie mają wielkiej siły w powstrzymywaniu planów Moskwy, ale są antyrosyjską ością w gardle. Teraz inny duży kraj UE (Hiszpania jest państwem nr 2 w Unii, a Polska nr 5). 

Źle życzę najbardziej lewicowemu premierowi na Starym Kontynencie - Pedro Sanchezowi, ale nie o lidera PSOE - partii hiszpańskich socjalistów tu chodzi, a o jego ojczyznę. Zresztą on akurat z napływu muzułmańskich imigrantów jest najmniej niezadowolony: przecież jego towarzysze (i towarzyszki, zawłaszcza europosłanki) partyjni wprost mówią o przyznawaniu obywatelstwa hiszpańskiego imigrantom z Afryki jako sposobie na wygranie kolejnych wyborów. Sanchez zdecydowanie sprzeciwiał się wykorzystaniu lotnisk wojskowych w Hiszpanii przez Amerykanów w wojnie z Islamską Republiką Iranu (oficjalna nazwa państwa Persów). Nic dziwnego zatem, że w tym konflikcie Waszyngton wspiera Rabat. Z kolei wyraźne opowiedzenie się Izraela za Marokiem wynika ze starej zasady: "wróg naszego wroga jest naszym przyjacielem". Jeśli Madryt jako jeden pięciu krajów UE uznał państwo palestyńskie, a na dodatek był jednym pierwszych, którzy ogłosili bojkot festiwalu Eurowizji organizowanego przez Tel-Aviv - to nie dziwmy się zbytnio, że Izrael wykorzystywał okazję do wystawienia rachunku.

Owe 72 tysiące muzułmańskich najeźdźców w hiszpańskiej enklawie Ceuta w ostatnich dniach nie jest bynajmniej pierwszą taką narodowo-religijną inwazją na to terytorium. Przecież już pięć lat temu dosłownie w kilka godzin zameldowało się tam osiem tysięcy, głównie młodych, Marokańczyków. Teraz odbyło się to na dużo większa skalę - Rabat uznał, że mu wolno. Jednak już ponad pół wieku temu, w roku 1975 roku Królestwo Maroka wyrzuciło obywateli Królestwa Hiszpanii z Sahary! Skądinąd przez dekady cały Madryt, obojętnie kto tam rządził, wspierał dążenia separatystyczne na Saharze Zachodniej, a więc w istocie rzeczy działał na rzecz uszczuplenia marokańskiego terytorium.

Najważniejsze jednak z naszego punktu widzenia jest olbrzymie podobieństwo owej "wojny hybrydowej" na dwóch krańcach Europy. Przy udziale innych państw zaangażowanych bezpośrednio i wspierających, ale stosujących podobną metodę destabilizacji państwa członkowskiego UE, będące częścią świata Zachodu.