Znamy tło ustawy o zarobkach lekarzy. To będzie parasol dla swoich!Znamy tło ustawy o zarobkach lekarzy. To będzie parasol dla swoich!

Prace nad ustawą regulującą maksymalne stawki godzinowe dla lekarzy miały być wizerunkowym sukcesem koalicji rządzącej. Propozycja wprowadzenia sztywnego limitu na poziomie 240 zł za godzinę pracy miała uspokoić opinię publiczną zbulwersowaną doniesieniami o rekordowych kontraktach lekarskich. Szczegółowa lektura przepisów odsłania jednak obraz regulacji dziurawej jak sito.

240 zł za godzinę to pułap czy… cel? Presja płacowa rozsadzi szpitale powiatowe

Pierwszy zarzut dotyczy ekonomicznego absurdu zaproponowanego limitu. W wielu szpitalach powiatowych w całej Polsce, zwłaszcza w mniejszych miastach, lekarze dyżurują dziś za stawki rzędu 150–180 zł za godzinę.

Wprowadzenie przez rząd ustawowego pułapu 240 zł/h działa jak oficjalna sankcja: natychmiast wywoła lawinową presję płacową. Medycy już teraz zgłaszają roszczenia o wyrównanie stawek do kwoty wskazanej w projekcie.

Jeżeli państwo ogłasza stawkę 240 zł za godzinę, żaden lekarz na prowincji nie zgodzi się dyżurować za 160 zł. Dyrektorzy staną pod ścianą: albo zapłacą więcej, albo oddziały zostaną bez obsady.

Skąd szpitale mają wziąć na to środki? Odpowiedź jest bezlitosna: kosztem pacjentów. Pieniądze, które powinny trafiać na zabiegi, diagnostykę i skracanie kolejek, zostaną wchłonięte przez rosnący fundusz płac. W efekcie Polacy będą czekać na operacje i wizyty u specjalistów jeszcze dłużej niż dotychczas.

Parasol ochronny dla kierownictwa. Sprawa Kacprzyka wraca jak bumerang

Największe kontrowersje budzi jednak wyłączenie z limitów osób pełniących funkcje kierownicze. Rządowy kaganiec płacowy ma dotyczyć wyłącznie szeregowych lekarzy. Ordynatorzy, koordynatorzy oddziałów oraz ich zastępcy znaleźli się poza jakimkolwiek ograniczeniem.

Oznacza to, że ustawa w tym kształcie w ogóle nie objęłaby Dawida Kacprzyka, głośnego koordynatora Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w Warszawskim Szpitalu Południowym, którego zarobki stały się jednym z symboli kryzysu w służbie zdrowia. Skoro koordynatorzy są wyłączeni z limitu 240 zł/h, cała narracja rządu o ucinaniu kominów płacowych rozpada się w pył.

Co więcej, przepisy otwierają furtkę do masowych nadużyć w szpitalach:

• ordynatorzy i koordynatorzy będą mogli powoływać dodatkowych zastępców wyłącznie po to, by ominąć ustawowe 240 zł/h;

• zaufani pracownicy zyskają status funkcyjny, formalnie legalizując dowolne stawki;

• podział w środowisku medycznym pogłębi się: szeregowi lekarze dostaną sztywny gorset, a dyrekcje i „znajomi królika” wolną rękę.

Uznaniowość w NFZ. Równi i równiejsi?

Jakby tego było mało, projekt przewiduje mechanizm zwolnień warunkowych. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na wniosek dyrektora placówki będzie mógł całkowicie zwolnić dany szpital z obowiązywania limitów.

Kryteria takich zwolnień pozostają nieostre i czysto uznaniowe. W praktyce oznacza to ryzyko ręcznego sterowania i politycznej dyskrecji: zaufane placówki lub szpitale w okręgach kluczowych polityków obozu władzy będą mogły płacić bez ograniczeń, podczas gdy reszta zmagać się będzie z brakami kadrowymi i widmem zamykania oddziałów.

Rządowy projekt zamiast obiecywanego ładu wprowadza chaos, nierówności i kolejny mechanizm wypychania publicznych pieniędzy z procedur leczniczych do kieszeni wąskiej grupy funkcyjnych medyków. Dla milionów Polaków czekających miesiącami w kolejkach do specjalistów to jasny sygnał: naprawa ochrony zdrowia znowu okazała się jedynie propagandową fasadą.

źr. wPolityce.pl