Teraz warto powrócić do wydarzenia z 2017 rokuTeraz warto powrócić do wydarzenia z 2017 roku

Obserwując dobre relacje przywódcy największego światowego mocarstwa, prezydenta Donalda Trumpa z prezydentem Polski Karolem Nawrockim, warto powrócić do tamtego wydarzenia z 2017 roku w Warszawie, o którym tak mało pamiętamy.

Wtedy na Placu Krasińskich przed Pomnikiem Powstania Warszawskiego, prezydent Donald Trump wypowiedział słowa o Polsce i Polakach, jakich nikt nigdy do nas nie skierował! Mówił wtedy:

To moja pierwsza wizyta w Europie Środkowej w roli Prezydenta — jestem zachwycony, że odbywa się ona właśnie tutaj, w tym wspaniałym kraju. Polska jest w geograficznym sercu Europy, a co ważniejsze: w polskim narodzie widać duszę Europy. Wasz naród jest wielki, bo jesteście silni wspaniałym duchem. Jesteście dumnym narodem Kopernika, Chopina i Św. Jana Pawła II. Polska jest krajem bohaterów. Jesteście narodem, który naprawdę wie, czego broni. Tryumf polskiego ducha na przestrzeni stuleci, które ciężko doświadczyły kraj, daje nam wszystkim nadzieję na przyszłość, w której dobro zwycięża zło, a pokój odnosi zwycięstwo nad wojną. Było wówczas w Polsce ponad tysiąc akredytowanych dziennikarzy z całego świata, trudno sobie wyobrazić lepszą promocję. Słowa, które wówczas wypowiedział prezydent Donald Trump poruszały nawet tych, którym obca jest wszelka narodowa narracja i duma z Polski:

Historia Polski to historia narodu, który nigdy nie stracił nadziei, nigdy nie dał się złamać i nigdy nie zapomniał, kim jest. Jesteście narodem o ponadtysiącletniej historii. … W 1920 roku, w bitwie zwanej Cudem nad Wisłą, Polska zatrzymała sowiecką armię dążącą do podboju Europy. … Przez cztery dziesięciolecia rządów komunistycznych Polska i inne zniewolone narody Europy opierały się brutalnej kampanii, której celem było zniszczenie wolności, Waszej wiary, Waszych praw, Waszej historii, Waszej tożsamości – wszystkiego, co stanowi istotę Waszej kultury i człowieczeństwa. Przez cały ten czas jednak nigdy nie straciliście ducha. I kiedy nadszedł dzień 2 czerwca 1979 roku i gdy na Placu Zwycięstwa na pierwszej mszy z polskim papieżem zgromadziło się milion Polaków - tego dnia każdy komunista w Warszawie musiał zdawać sobie sprawę, że opresyjny system wkrótce się załamie. Zgromadzeni Polacy wypowiedzieli trzy proste słowa: „My chcemy Boga”. Tymi słowami naród polski przywoływał obietnicę lepszej przyszłości, by Polska znów była Polską. … Kiedy stoję tu dzisiaj przed tym pełnym wiary narodem, wciąż słychać tamte powracające echem głosy. Niosą przesłanie, które dzisiaj jest równie prawdziwe jak dawniej. Naród polski, naród amerykański i narody Europy wciąż wołają: MY CHCEMY BOGA.

Za tymi słowami prezydenta Trumpa poszły czyny – przyjacielskie, partnerskie spotkania z prezydentem Andrzejem Dudą i przedstawicielami ówczesnego rządu PiS - nasze bezpieczeństwo, amerykańscy żołnierze i nowoczesny sprzęt w Polsce, pomoc w  uniezależnieniu się od rosyjskiego gazu, zniesienie wiz, co nie udawało się załatwić żadnemu innemu rządowi do tej pory i wiele innych wsparć gospodarczych i politycznych. To przecież prezydent Trump podjął walkę z globalizmem i bolszewizmem (słynne jego - „Osuszyć waszyngtońskie bagno”) i rozpoczął działania by Antifę uznać jako organizację terrorystyczną, a media społecznościowe (gogle, facebook, twitter,) - jako szkodliwe, cenzurujące stanowiska prawicowe, naruszające wolność słowa.

Czy tamta ważna współpraca polsko-amerykańska będzie się teraz rozwijała, czy zostaną właściwie wykorzystane dobre relacje przywódcy amerykańskiego Donalda Trumpa z prezydentem Karolem Nawrockim – to wszystko zależy również od obecnego rządu i od naszego społeczeństwa.

Zapraszam Państwa na film dokumentalny, na spotkanie z hrabią Markiem Raczyńskim i jego żoną Hanną z domu Tarnawską, córką oficera zamordowanego w Katyniu. Powrócili do Polski na początku lat 90-tych, on jako wysłannik rządu amerykańskiego, doradca w sprawach gospodarczych, jednak po 2 latach powrócili do Waszyngtonu, dlaczego, przecież tak bardzo tęsknili za Polską swojego dzieciństwa i wczesnej młodości?

„Pamiętam po polsku”   39’01’’ dokument (1994)