Blisko 2,5 roku rządów Tuska w dramatyczny wręcz sposób pogorszyło stan finansów publicznych, a deficyt budżetowy po I kwartale tego roku wynosi już 70 mld zł i to w sytuacji, kiedy wydatki budżetowe zostały zrealizowane zaledwie w 21%, choć upływ czasu wyniósł 25%, gdyby więc zostały zrealizowane w pełni, deficyt przekroczyłby 100 mld zł. Trzeba w tej sytuacji przypomnieć, że rząd koalicji 13 grudnia realizuje już trzeci budżet państwa z ogromnym deficytem budżetowym, ten w 2024 roku wyniósł ok. 211 mld zł, w 2025 roku wyniósł blisko 276 mld zł, a w 2026 roku zaplanowano go na poziomie ok. 272 mld zł. Natomiast dług publiczny związany z tymi budżetami wzrósł o 320 mld zł w 2024 roku, o 324 mld zł w 2025 roku do kwoty 2,335 mld zł (ok. 60% PKB), a więc aż o blisko 11 pp PKB w stosunku do roku 2023. Z kolei w roku 2026 wzrośnie o kolejne ponad 400 mld zł do łącznej astronomicznej kwoty ok. 2,7 biliona zł (ponad 66% PKB), a więc aż o 17 pp PKB w stosunku do roku 2023, co oznacza, że już jesteśmy najszybciej zadłużającym się krajem w UE.

Co więcej, w połowie kwietnia ministerstwo finansów opublikowało komunikat dotyczący wykonania budżetu za I kw. 2026 rok, z którego wynika, że zaledwie po 3 miesiącach realizacji budżetu, jak już wspomniałem, deficyt wynosi blisko 70 mld zł. To niespotykana sytuacja w polskich finansach publicznych po roku 1990, a więc w ciągu ostatnich ponad 35 lat, żeby w sytuacji prawie 4% wzrostu PKB zaplanowanym na 2026 rok, w budżecie państwa, zaledwie po 3 pierwszych miesiącach roku, mielibyśmy tak dramatycznie wysoki deficyt budżetowy. Mamy do czynienia z tak wysokim deficytem mimo tego, że jak wskazują mocno zróżnicowane wpływy w styczniu, lutym i marcu z podatku VAT doszło do przeniesienia części jego wpływów z grudnia 2025 roku na styczeń 2026 roku, przy pomocy mechanizmu przyśpieszonych zwrotów. Otóż w styczniu 2026 wpływy z VAT wyniosły aż 42,4 mld zł, w lutym tylko 22,1 mld zł, w marcu tylko 21,5 mld, co oznacza, że w styczniowych dochodach z VAT jest przynajmniej 10 miliardów złotych przesuniętych dochodów z VAT z grudnia 2025 roku na styczeń 2026 roku. Gdyby nie ta kreatywna księgowość ministra finansów dotycząca podatku VAT, deficyt budżetowy w za 3 miesiące tego roku byłby bliski 80 mld zł, co więcej, gdyby w I kwartale, jak już wspomniałem, zrealizowane zostały wydatki tak, jak je zaplanowano, deficyt przekroczyłby wyraźnie kwotę 100 mld zł.

Niestety wszystko wskazuje na to, że przede wszystkim wpływy z VAT, które stanowią blisko 60% wszystkich wpływów podatkowych, są piętą achillesową rządu Tuska, jeszcze w 2023 roku wyniosły w związku z kreatywną księgowością ministra finansów tylko 244 mld zł (a tak naprawdę co najmniej 275 mld zł), w 2024 roku ok. 288 mld zł (w rzeczywistości o ok. 12 mld zł mniejsze), podczas gdy planowano je na poziomie 316,5 mld zł, w 2025 roku 322 mld zł (planowano je na poziomie 350 mld zł), a w roku 2026 tylko 341,5 mld zł, a więc były o 8,5 mld zł mniejsze niż plan w 2025, mimo wspomnianego wzrostu gospodarczego zaplanowanego na poziomie 3,9% PKB. Sumarycznie więc przez 3 lata wpływy z VAT wzrosną tylko o ok. 66 mld zł, a więc o ok. 24% w sytuacji, gdy w ciągu tych 3 lat (2024-2026), skumulowany wzrost PKB szacunkowo wyniesie ok. 11%, a skumulowana inflacja ok. 10,5%. Z kolei z podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) dochody to 68 mld zł w 2023 roku i rosną do 80,4 mld zł w 2026, a ponieważ ok. 7 mld zł to podwyżka stawki CIT dla banków z 19% do 30% w 2026, to w warunkach porównywalnych, wpływy wyniosłyby 73 mld zł, czyli wzrost w ciągu 3 lat rosną o zaledwie 5 mld zł, a więc tylko o 7%, jeszcze raz powtórzmy przy skumulowanym wzroście PKB o ok. 11% i skumulowanej inflacji ok.10,5%.

Konkluzją tej sytuacji musi być stwierdzenie, że rząd Tuska nie pilnuje dochodów budżetowych, a wręcz panuje polityczne przyzwolenie na niepłacenie, albo tylko częściowe płacenie podatków przez „bliskich i znajomych królika”, co potwierdzają także liczne wpisy na platformie X szefowej największego związku zawodowego pracowników KAS Pani Agaty Jagodzińskiej. Co więcej, to załamanie finansów publicznych powoduje, że rząd Tuska wręcz rozpaczliwie poszukuje jakiś dodatkowych źródeł finansowania, które choćby przejściowo, ale jednak poprawiłyby płynność budżetu. Przypomnijmy, że w połowie marca w wywiadzie, nowy prezes NIK przekazał także szokującą informację dotyczącą wykorzystania środków z KPO w roku 2024, mówiąc wprost, że środki te zostały aż w 90% przeznaczone na zapewnienie płynności budżetu, a tylko zaledwie w 10% na realizację przedsięwzięć zapisanych w Planie Odbudowy. Chodzi o środki w wysokości ponad 20 mld euro (5 mld euro przekazane przez KE w formie zaliczki na realizację całego KPO pod koniec 2023 roku i ponad 15 mld euro przekazane w 3 transzach w ciągu 2024 roku), a więc kwotę ogromną kwotę około 90 mld zł.

Teraz takim kolejnym źródłem zapewnienia płynności budżetu mają być środki z pożyczki SAFE, bowiem w umowie kredytowej ma być zawarty zapis, że natychmiast po jej podpisaniu, KE przekaże krajowi członkowskiemu 15% środków przewidzianych w umowie, a więc w polskim przypadku, to kwota ok. 6,5 mld euro, a więc ponad 28 mld zł. Te środki oczywiście nie zostaną przekazane beneficjentom, a więc zakładom zbrojeniowym, bo trafią do nich dopiero po realizacji kontraktów zbrojeniowych, a więc za wiele miesięcy, a do tego czasu będą wykorzystywane na zapewnienie płynności budżetu. A ponieważ chodzi o środki dużych rozmiarów, stąd presja ministra Domańskiego, aby umowę mimo tego, że w ten sposób rządzący łamią Konstytucję RP, jednak jak najszybciej podpisać i uzyskać wspomniane ponad 28 mld zł. Minister Domański potrzebuje dodatkowych środków do budżetu jak „kania dżdżu”, więc jest gotowy podpisać umowę pożyczkową, nawet łamiąc Konstytucję RP, której art. 89 ust.1 pkt 4 zobowiązuje rząd przeprowadzenia tego drogą ustawową z ratyfikacją przez parlament i Prezydenta RP.