Ordo Iuris o zamachu Tuska: „Do 20 lat więzienia”

Nocne przejęcie siedziby Trybunału Konstytucyjnego przez policję to bezprecedensowy gwałt na ustawie zasadniczej i przestępstwo z artykułu 128 Kodeksu karnego – alarmuje Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris. Prawnicy wskazują, że operacja przeprowadzona pod osłoną nocy i pod nieobecność Prezydenta RP w kraju ma znamiona siłowego zamachu stanu, a tzw. zawieszenie prezesa TK jest prawnie bezskutecznym absurdem.

W oficjalnym stanowisku opublikowanym po dramatycznych wydarzeniach w Warszawie Ordo Iuris z najwyższym niepokojem i stanowczym sprzeciwem odnosi się do wkroczenia formacji policyjnych do gmachu sądu konstytucyjnego. Instytut punktuje krok po kroku prawne i konstytucyjne bezprawie ekipy Donalda Tuska.

Szturm w pustym budynku i uzurpacja na Szucha

Z ustaleń prawników wynika, że funkcjonariusze policji zajęli pusty budynek Trybunału Konstytucyjnego, uniemożliwiając wstęp straży trybunalskiej, dyrektorowi oraz legalnemu wiceprezesowi Bartłomiejowi Sochańskiemu. W środku zabarykadowała się Anna Korwin-Piotrowska: osoba wybrana przez sejmową większość, która jednak nigdy nie złożyła ślubowania przed Prezydentem RP.

Ordo Iuris przypomina fundamentalną zasadę: bez prezydenckiego ślubowania stosunek służbowy sędziego TK w ogóle nie powstaje:

Zarządzenie o «zawieszeniu» Prezesa Trybunału jest aktem prawnie nieistniejącym (actus non existens) i nie wywołuje żadnych skutków prawnych. (...) Anna Korwin-Piotrowska podpisała zarządzenie, z którego wynika, że przyznaje sobie samej prawo «zastępowania» legalnego Prezesa Trybunału na czas jego faktycznego zawieszenia. (...) Sygnatariuszka zarządzenia rozstrzygnęła w nim o własnym statusie, czyniąc samą siebie faktyczną Prezes Trybunału, co rażąco narusza elementarną zasadę nemo iudex in causa sua” – alarmuje Instytut.

Prawnicy dodają, że polski porządek prawny nie zna żadnej instytucji pozwalającej na „zarządzenie przerwy” w sprawowaniu urzędu Prezesa TK jednoosobową decyzją nieuprawnionej osoby.

Groźba 20 lat więzienia. Kodeks karny jest jednoznaczny

Instytut Ordo Iuris przypomina przedstawicielom rządu i podległym im funkcjonariuszom o surowych konsekwencjach karnych podważania ładu ustrojowego przemocą.

Art. 128 § 1 Kodeksu karnego: Kto w celu usunięcia przemocą konstytucyjnego organu RP podejmuje bezpośrednie działania, podlega karze pozbawienia wolności do lat 20.
Art. 231 Kodeksu karnego: Przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych wydających i wykonujących bezprawne dyspozycje.
Art. 173 i Art. 10 Konstytucji RP: Całkowite podeptanie zasady odrębności władzy sądowniczej oraz podziału i równowagi władz.

„Żaden przepis prawa nie upoważnia Policji ani kierującego nią rządu do przejmowania kontroli nad siedzibą Trybunału i pozbawiania jego organów dostępu do budynku. Działania te (...) noszą znamiona siłowej ingerencji władzy wykonawczej w funkcjonowanie władzy sądowniczej” – czytamy w oświadczeniu.

Twarde żądania Ordo Iuris

Instytut sformułował trzy natychmiastowe żądania pod adresem organów ścigania i rządu:

Natychmiastowego wycofania policji z gmachu Trybunału Konstytucyjnego i przywrócenia swobodnego dostępu legalnym organom oraz pracownikom TK.
Ujawnienia podstawy prawnej oraz nazwisk decydentów, którzy wydali rozkaz siłowej blokady, wraz z pociągnięciem do odpowiedzialności politycznej członków Rady Ministrów.
Niezwłocznego wszczęcia śledztwa przez prokuraturę w sprawie zamachu na konstytucyjny organ państwa (art. 128 k.k.).

Apel do Polaków i test dla instytucji międzynarodowych

Ordo Iuris skierowało dramatyczny apel do obywateli, by w obliczu „największego kryzysu konstytucyjnego III RP stanęli w obronie ładu konstytucyjnego oraz dali odpór zamachowi stanu”. Prawnicy wskazują, że jedyną tamą chroniącą państwo przed samowolą rządu pozostaje Prezydent Karol Nawrocki, który przerwał lot do Senegalu, by osobiście ratować ciągłość władzy państwowej.

Instytut zwrócił się również z apelem do Komisji Weneckiej, instytucji unijnych, Rady Europy i OBWE/ODIHR. Prawnicy stawiają sprawę jasno: organizacje, które przez lata pouczały Polskę w sprawach praworządności, stają dziś przed testem wiarygodności – milczenie w momencie siłowego szturmu na sąd konstytucyjny będzie ostatecznym dowodem na ich podwójne standardy.