Niemiecka Antifa i bicie pałkami. Trudne początki MarszuNiemiecka Antifa i bicie pałkami. Trudne początki Marszu

Dziś Marsz Niepodległości to największa patriotyczna manifestacja w Europie, bez której trudno wyobrazić sobie obchody 11 listopada. Jednak jego początki to walka z medialną nagonką, nielegalnymi blokadami lewicy i presją ze strony aparatów państwowych. Poseł Konfederacji Witold Tumanowicz – pierwszy prezes Stowarzyszenia „Marsz Niepodległości” – podzielił się na platformie X wyjątkowymi, osobistymi wspomnieniami z lat 2010–2012. To wstrząsający obraz tego, jak oddolny zryw Polaków musiał przedzierać się przez prowokacje Antify, brutalność policji oraz konkurencję ze strony władz!
Publikacja Tumanowicza przypomina wydarzenia, które ukształtowały współczesny ruch narodowy i patriotyczny w Polsce.
2010: Pierwszy marsz, blokady Biedronia i zmiana trasy
Pierwszy Marsz Niepodległości wyruszył w 2010 roku z placu Zamkowego w stronę pomnika Romana Dmowskiego. Od samego początku inicjatywa zderzyła się z potężnym oporem ze strony liberalno-lewicowych mediów.
„'Gazeta Wyborcza' rozpętała wówczas nagonkę, nawołując do blokowania marszu i zagłuszania jego uczestników gwizdkami, aby uniemożliwić im świętowanie Dnia Niepodległości. Udało nam się przejść głównie dzięki manewrowi polegającemu na zmianie trasy i skierowaniu marszu ulicą Browarną” — wspomina Witold Tumanowicz.
Co ciekawe, w nielegalnych blokadach na trasie marszu brał udział m.in. Robert Biedroń, który został wówczas zatrzymany przez policję. Niezwykły sukces frekwencyjny pierwszej edycji skłonił organizatorów do formalnego zarejestrowania Stowarzyszenia „Marsz Niepodległości”, którego pierwszym prezesem został właśnie Tumanowicz.
2011: Niemiecka Antifa, skopany mężczyzna i obrona wozu TVN
Rok 2011 przyniósł hasło „11 tysięcy na 11.11.11”, ale frekwencja przeszła najśmielsze oczekiwania – na placu Konstytucji stawiło się kilkadziesiąt tysięcy Polaków. Na kultowym plakacie promocyjnym z rycerzem wystąpił sam Tumanowicz, a autorem zdjęcia był Jakub Szymczuk, późniejszy osobisty fotograf prezydenta Andrzeja Dudy.
Ten rok zapisał się jednak w pamięci wyjątkową agresją ze strony środowisk lewicowych:
„Do Warszawy przyjechali nawet niemieccy bojówkarze z Antify, którzy jeszcze przed rozpoczęciem Marszu zaatakowali polskich rekonstruktorów historycznych na Nowym Świecie. W atmosferze prowokacji i narastającego napięcia doszło do zamieszek na placu Konstytucji i starć z policją” — relacjonuje poseł.
To wówczas zarejestrowano wstrząsające nagranie, na którym policjant kopie w głowę leżącego mężczyznę. Doszło też do ataków na wozy transmisyjne. Tumanowicz ujawnia szczegół, który zadaje kłam narracji o „rasizmie i agresji” organizatorów:
„Jako organizator Marszu osobiście próbowałem bronić wozów TVN przed zniszczeniem (...) Nie miało dla mnie znaczenia, jak krytycznie ta stacja przedstawiała nasze środowisko. Niszczenie cudzego mienia i atakowanie dziennikarzy nie miało nic wspólnego z ideą Marszu Niepodległości”.
Co kluczowe, nawet obserwatorzy Rzecznika Praw Obywatelskich potwierdzili wtedy, że główna kolumna Marszu zachowywała się spokojnie, punktując jednocześnie poważne błędy taktyczne policji.
2012: „Ustawa kagańcowa”, prowokacje w maskach i narodziny Ruchu Narodowego
Rok 2012 to czas, gdy władza państwowa pod wodzą prezydenta Bronisława Komorowskiego próbowała za wszelką cenę zepchnąć Marsz na margines. Zorganizowano konkurencyjny marsz „Razem dla Niepodległej” (który okazał się klapą), a na dwa dni przed 11 listopada wprowadzono tzw. „ustawę kagańcową” ograniczającą prawo do zgromadzeń.
To właśnie w 2012 roku Marsz po raz pierwszy wyruszył z ronda Romana Dmowskiego pod hasłem „Odzyskajmy Polskę”, gromadząc ponad 100 tysięcy ludzi. I tym razem nie zabrakło jednak potężnych napięć na ul. Marszałkowskiej.
„Wiodącą rolę odegrały zamaskowane postacie rzucające przedmiotami w policję, a później chowające się za kordonem oddziałów zwartych prewencji. Pojawiły się relacje i nagrania wskazujące, że funkcjonariusze strzelali z broni gładkolufowej na wysokości głów uczestników” — opisuje Tumanowicz.
Jako przewodniczący zgromadzenia, Tumanowicz był wówczas naciskany, aby rozwiązać Marsz. Podjął jednak kluczową decyzję: odmówił. Wiedział, że rozwiązanie marszu dałoby policji pretekst do brutalnego rozproszenia sto-tysięcznego, w większości spokojnego tłumu.
Marsz dotarł pod pomnik Dmowskiego, gdzie ogłoszono powstanie Ruchu Narodowego – data 11.11.2012 do dziś widnieje na sztandarze partyjnym formacji. Po wydarzeniach Straż Marszu przygotowała szczegółowy raport obnażający nieproporcjonalne użycie siły przez policję.
Wspomnienia Witolda Tumanowicza to bezcenny dowód na to, że Marsz Niepodległości wywalczył sobie miejsce na mapie Polski dzięki odwadze organizatorów i determinacji zwykłych Polaków, wbrew politycznym naciskom i medialnym nagonkom!
Zespół wPolityce.pl/X
Jak wesprzeć telewizję wPolsce24?
Zachęcamy do:
- dokonywania wpłat przez stronę wesprzyj.wpolsce24.tv
- lub przekazania darowizny bezpośrednio na rachunek bankowy: 69 1020 4900 0000 8202 3036 2577 (odbiorca: Fratria SA, tytuł przelewu: Darowizna)
- oglądania wPolsce24 jak najczęściej i jak najdłużej
- mówienia o nas innym, żeby telewizja wPolsce24 zyskiwała coraz więcej wiernych Widzów
Przetwarzamy dane osobowe Darczyńców zgodnie z informacją w linku.
