Wczoraj, przed Aresztem Śledczym w Radomiu, miałem wielki zaszczyt rozmowy z legendarnym bardem opozycji antykomunistycznej, autorem ballady o prześladowaniach w Radomiu po czerwcu 1976, socjologiem, autorytetem moralnym, Janem Krzysztofem Kelusem. Artysta wziął udział w manifestacji sprzeciwu wobec powrotu do naszej rzeczywistości więźniów politycznych - bo takimi są posłowie Maciej Wąsik i Mariusz Kamiński.

Oto zapis tej rozmowy.

Michał Karnowski: Dlaczego pan tutaj jest?

JAN KRZYSZTOF KELUS: Bo mam taki zwyczaj, że jak się dzieje coś, co mnie na tyle poruszy iż rezygnuję z własnej prywatności, to nie czułbym się komfortowo gdybym tu nie przybył.

Dzieje się zło?

Tak. Naprawdę nie jest to standard w demokratycznym kraju, że zmianie rządu, która odbyła się w drodze wyborów, towarzyszą takie ekscesy jak aresztowanie ministrów poprzedniego rządu. Tak robią junty! I żadne junty nie przyznają się do tego, że mają więźniów politycznych. Tak robią albo brudne dyktatury albo junty. Mam nadzieję, że nie jesteśmy jeszcze dyktaturą ale to jest bardzo niebezpieczny krok na ścieżkę wiodącą ku dyktaturze. Ścieżkę bardzo niebezpieczną, z której nie ma już odwrotu.

Posłowie Maciej Wąsik jest więźniem politycznym? Mariusz Kamiński jest więźniem politycznymi?

No jeżeli ktokolwiek jest, to on jest. To jest oczywiste dla każdego człowieka, który ma elementarne poczucie sprawiedliwości. Jedyną jego przewiną jest to, że zwalczał korupcję na najwyższych szczeblach władzy. I ten komunikat jest prosty: możecie sobie ruszać tak do poziomu wójta mniej więcej ale broń Boże żebyście się dobierali do naszych kolegów. To są glossa do formuły Neumanna.

Ma pan poczucie powtórki z historii?

Nie powtórki. Nigdzie nie ma prostych powtórek z historii. To jest inna sytuacja ale niebezpieczny krok, który może zmierzać ku dyktaturze. Wolę by grupki ludzi, do których należę, przybywały pod więzienia wtedy kiedy nie będą one naprawdę zapełnione. Trzeba zaczynać [protest] jak mamy dwóch więźniów politycznych a nie setki więźniów politycznych. To chyba oczywiste.

Dziękuję za rozmowę i za pana obecność tutaj.