Bajki policji o broni akustycznej. Ściągnęli to pod Trybunał!Bajki policji o broni akustycznej. Ściągnęli to pod Trybunał!

Wszystko zaczęło się od publikacji zdjęć, na których widać, że pod gmach sądu konstytucyjnego ściągnięto specyficzny radiowóz z charakterystyczną „talerzową” wyrzutnią dźwięku. Łódzka Policja natychmiast wydała w serwisie X oświadczenie w opiekuńczo-pouczającym tonie, grzmiąc o „fake newsie” i zapewniając, że widoczny na zdjęciu radiowóz z Oddziału Prewencji w Łodzi wcale pod TK nie stoi.

Szybko wyszło jednak na jaw, na czym polegał ten formalny „haczyk”. Policja uczepiła się wyłącznie faktu, że na opublikowanej fotce widniał inny numer boczny pojazdu niż ten, który fizycznie wjechał w kordon pod Trybunał. Dziennikarzom i opinii publicznej nie chodziło przecież o tabliczkę z numerem rejestracyjnym czy bocznym, lecz o obecność samej broni akustycznej LRAD w centrum Warszawy! Zamiast od razu wyjaśnić pomyłkę ze zdjęciem i odnieść się do istoty sprawy, policja wolała przylepić mediom łatkę dezinformatorów.

Niezgrabna defensywa: „To tylko taki większy megafon!”

Gdy faktu obecności systemu LRAD pod gmachem TK nie dało się już dłużej ukrywać, Policja wydała kolejny, długi komunikat. Tym razem postawiono na narrację wybielającą i zaprezentowano opis zwykłego, no może ciut mocniejszego głośnika. 

LRAD - system nagłośnieniowy do przekazywania komunikatów. Policja korzysta z niego od lat (...) pomagał w COVID-19 (...) Funkcja ogłuszania została w nich dezaktywowana, co potwierdza wystąpienie pokontrolne NIK z 2012 roku

- tłumaczy oficjalnie Policja.

Tyle tylko, że te tłumaczenia są co najmniej połowiczne i wyjątkowo naiwne, a w zderzeniu z faktami technicznymi tworzą obraz wygładzonej na siłę propagandy sukcesu.

Połowiczna prawda. Dlaczego tłumaczenia służb budzą niepokój?

• LRAD to nie zwykły megafon, lecz konstrukcja zaprojektowana jako broń: Systemy LRAD (Long Range Acoustic Device) zostały stworzone dla wojska i policji do pacyfikacji tłumów oraz wymuszania posłuchu. Wykorzystują falę dźwiękową skupioną w wąską, kierunkową wiązkę o porażającym natężeniu decybeli.

• Kwestia „dezaktywacji” funkcji ogłuszania: Powoływanie się na raport NIK sprzed kilkunastu lat (z 2012 roku!) ma uspokoić opinię publiczną, ale pomija kluczowy fakt – fizyczna konstrukcja przetworników LRAD pozwala na generowanie dźwięku o natężeniu przekraczającym 135–150 decybeli. To próg, przy którym ludzkie ucho odczuwa fizyczny, nieznośny ból, zawroty głowy i nudności. Nawet bez „oficjalnego trybu bojowego” odpowiednie ustawienie mocy głośnika w kierunku zgromadzonych ludzi działa wysoce odstraszająco i opresyjnie.

• Psychologiczna presja na obywateli: Ściąganie ciężkiego sprzętu wyposażonego w wojskowe technologie nagłośnieniowe pod budynek sądu konstytucyjnego nie służy „mówieniu do obywateli”, lecz demonstracji siły. To jasny sygnał: władza jest gotowa sięgnąć po najbardziej drastyczne środki przymusu.

Służby podległe rządowi Tuska najpierw próbowały zasłonić się kruczkiem o numerze bocznym radiowozu, a gdy to zawiodło – serwują nam bajkę o „bezpiecznym głośniczku z czasów pandemii”. Sam fakt, że pod polski Trybunał Konstytucyjny wtacza się działka akustyczne, pokazuje, jak głęboko obóz władzy zabrnął w siłowe i niedemokratyczne metody!

Zespół wPolityce.pl/X