Stanowisko SPJN wystosowało stanowisko wobec postawy większości sejmowej i przedstawicieli rządu wobec weta prezydenta RP do ustawy o unijnym SAFE. „W świetle powszechnie dostępnych informacji, a przy braku publikacji treści umowy o jej przyznaniu i warunkach, jawi się, jako ekonomicznie bezsensowna, groźna dla finansów publicznych i bezpieczeństwa finansowego Polski” - czytamy w istotnej argumentacji. „Nawet gdyby nie istniały oczywiste przesłanki prawne i polityczne dla jej odrzucenia, to nakazują to względy racjonalności ekonomicznej, zaś jej podjęcie spełnia kryteria działania na szkodę finansów Państwa ściganego z Kodeksu Karnego” - podkreślono.

PONIŻEJ PUBLIKUJEMY TREŚĆ SPJN:

Szanowny Pan dr Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej

Szanowny Pan Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu X Kadencji

Ekscelencje

Panie Prezydencie, Panie Marszałku

Wobec mankamentów formalno-prawnych, oczywistych szkód politycznych i spodziewanych negatywnych skutków ekonomicznych Stowarzyszenie Polska Jest Najważniejsza z uznaniem wita zawetowanie przez Pana Prezydenta Ustawy Sejmu z dnia 13 lutego 2026 r o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE, zwanej dalej „Ustawą SAFE”. Tym większy niepokój budzi Uchwała Rady Ministrów RP z dnia 13 marca 2026 w Sprawie Programu Polska Zbrojna opierająca finansowanie polskiej obrony na pożyczce programu SAFE gdy łatwo dostępne są alternatywne źródła w tym Program Polski SAFE 0%, przedstawiony przez Pana Prezydenta.

Uzasadnienie

Aspekty prawne

1) Ustawa SAFE narusza umowy międzynarodowe Polski w obszarze objętym Traktatem Unii Europejskiej i Traktatem o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej łamiąc kompetencje przyznane Unii Europejskiej w tych Traktatach

2) Ustawa SAFE narusza Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej popadając w niezgodność z jej artykułami 26 i 90, podważa suwerenność państwa i zasadę zwierzchnictwa Prezydenta nad siłami zbrojnymi.

3) Uchwała Rady Ministrów RP z dnia 13 marca 2026 w Sprawie Programu Polska Zbrojna opierająca finansowanie polskiej obrony na pożyczce programu SAFE dodaje do formalno-prawnych mankamentów Ustawy SAFE swoją formalną bezprawność z samej istoty konstytucyjnej hierarchii źródeł prawa i kompetencji Rady Ministrów.

W konkluzji Stowarzyszenie Polska Jest Najważniejsza SPJN stwierdza, że podpisanie Ustawy SAFE byłoby równoznaczne z popełnieniem przez Pana Prezydenta deliktu konstytucyjnego, zaś podjęcie Uchwały w sprawie Programu Polska Zbrojna przez Radę Ministrów pod kierownictwem jej Prezesa stanowi taki delikt.

Aspekty polityczne

4) Unijna zasada warunkowości narusza suwerenność narodów w wyborach politycznych poddając je zewnętrznym nieuprawnionym recenzjom i ocenom. Uderza tym samym w fundamenty demokracji jako mechanizmu wertykalnej ruchliwości obywatelskiej zapobiegającego petryfikacji struktur społecznych i tworzeniu się quasi kastowych układów.

5) Nawet w  wąskim aspekcie korupcyjności unijna zasada warunkowości narusza suwerenność krajowych organów antykorupcyjnych i podważa ich autorytet, a także może stanowić zachętę do ich likwidacji przez rządy niezainteresowane bieżącą kontrolą antykorupcyjną.

6) Unijna zasada warunkowości w zastosowaniu do bezpieczeństwa militarnego w ogóle a programu SAFE w szczególności niesie potencjalne niebezpieczeństwo blokady funduszy obronnych i w konsekwencji rozbrojenia kraju

7) Zasady pożyczki SAFE ograniczają polityczną swobodę wyboru kontrahentów uzbrojenia i programów zbrojeniowych. W szczególności pomysłodawcy i sygnatariusze SAFE nie przedstawili jego kompatybilności i synergii z realizowanym programem militarnego bezpieczeństwa Polski ostatecznie formalnie ujętego Ustawą o Obronie Ojczyzny z 11 marca 2022r.

8) Zasady pożyczki SAFE nie zostały uzgodnione i skorelowane z zapisami Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o wzmocnionej współpracy obronnej, podpisanej w Warszawie dnia 15 sierpnia 2020 r i zagrażają tej współpracy tym samym wystawiając na szwank bezpieczeństwo Polski.

9) Zasady pożyczki SAFE mimo deklaracji rządowych w sposób oczywisty forują zagraniczne firmy zbrojeniowe – a jak wskazują reakcje rynku międzynarodowego- głównie niemieckie, zwane „europejskimi” Tym samym program SAFE w ogóle , a polska pożyczka SAFE w szczególności, może być traktowany nie jako program wzmocnienia obronności Europy ale raczej jako program remilitaryzacji Niemiec, finansowany polskim zadłużeniem.

W konkluzji SPJN stwierdza, że podpisanie Ustawy SAFE byłoby aktem zdrady stanu z możliwością wszczęcia procedury impeachmentu wobec prezydenta Rzeczpospolitej, Karola Nawrockiego.

Z tych samych powodów Uchwała Rady Ministrów RP z dnia 13 marca 2026 w Sprawie Programu Polska Zbrojna opierająca finansowanie polskiej obrony na pożyczce programu SAFE stanowi podstawę do wszczęcia starań o zmianę obecnego Rządu Rzeczpospolitej kierowanego przez Donalda Tuska na rząd kierujący się rzeczywistym interesem Polski i rozwojem rodzimego sektora militarnego.

Aspekty ekonomiczne

Ustawa Sejmu z dnia 13 lutego 2026 r o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE została słusznie zawetowana również uwagi na jej oczywiste mankamenty ekonomiczne, niezależnie od wad prawnych i politycznych. Z tych samych powodów Uchwała Rady Ministrów z dnia 13go marca 2026w sprawie Programu Polska Zbrojna nie może wejść w życie.

Ustawodawcy SAFE a w konsekwencji autorzy Uchwały 13 marca nie przedstawili implikacji ekonomicznych pożyczki, co do rozkładu w czasie i poziomu rzeczywistych kosztów kredytu z programu Unii Europejskiej SAFE w wysokości 43,7 mld euro, (184,3 mld zł wg kursu średniego na dzień 23 /02.2026) zaoferowanego Polsce do pobrania na 45 letni okres spłaty.

1) Na ile koszt pożyczki jest powiększony z powodu odroczenia rat kapitałowych o10 lat, w porównaniu do sytuacji, gdy raty kapitału są spłacane od razu i od razu pomniejszają bazę podlegająca odsetkom?

2) Jaki może być negatywny skutek dla finansów państwa wynikający z ewentualnych zmian kursu złotego z tytułu oczekiwanej, nieodległej, zmiany znaku sald funduszy w euro napływających i wypływających z Polski, gdy logika pożyczki ma implicite wmontowany mechanizm obecnego wzmacniania kursu złotego, gdy fundusze pożyczki w euro będą do Polski napływały i osłabienia kursu złotego gdy dojdzie do pełnej realizacji spłat pożyczki. W efekcie obecne rachunki kosztów odsetek w wysokości około 185 mld zł oparte na obecnym kursie złotego względem euro z pewnością są zaniżone Ostatecznie wymiana euro na złote w ramach SAFE przyniesie mniejsze sumy w złotych, w porównaniu do sytuacji, gdy Polska wkrótce stanie się płatnikiem netto i przyjdzie do spłacana odsetków i rat kapitału.

3) Jakie jest zabezpieczenie przed ewentualnie takimi manipulacjami kursami walut przez banki komercyjne zarządzające funduszami pożyczki - w momentach wypłat w złotych rat pożyczki denominowanej w euro i wpłacanych spłat rat odsetkowych a w dalszej perspektywie i kapitałowych pożyczki w momentach ich zapadalności - z jakimi mieliśmy do czynienia po rozpoczęciu przez niemiecką Fundację „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość” wypłat przez dla byłych robotników przymusowych III Rzeszy, gdzie Deutsche Bank odgrywał centralną rolę w technicznej i logistycznej obsłudze przekazywania środków.

4) Jakie mogą być koszty i jaki ubytek rezerw NBP, w tym złota, gdyby NBP chciał bronić obecnego poziomu kursu operując na rynku kwotami z rezerw dla obrony realnej początkowej wartości w złotych spłacanych rat pożyczki SAFE? Powstaje pytanie czy wskutek pożyczki SAFE złoto będzie wyprowadzone z NBP i stracone na obronę realnego kursu złotego dla wypełnienia zobowiązań wobec pożyczkodawców, zamiast wykorzystania go na sfinansowanie prezydenckiego programu SAFE 0%.

5) Jaki sens ma pobieranie pożyczki w euro, gdy zgodnie z deklaracjami Rządu 89% wydatków w ramach programu ma być realizowane w złotych w kraju a tylko 11% to wydatki zagraniczne. Tą argumentacją Rząd uzasadnia pobranie w ramach SAFE jedynie około 4,8 mld euro pożyczki a nie 43,7 mld euro.

6) Dlaczego tak znikomy odsetek pożyczki SAFE jest kierowany na badania naukowe i prace rozwojowe, gdy jej długi horyzont takie nakłady uzasadnia. W logice struktury nakładów zaakceptowanej przez Komisję Europejską implicite tkwi założenie zepchnięcia polskich firm zbrojeniowych do roli podwykonawców firm zagranicznych i podporządkowania ich projektom rozwojowym.

7) Zainteresowanie społeczne budzi kwestia rozmiarów funduszy wydzielonych na pozytywne propagowanie projektu SAFE na krajowym obszarze medialnym, oraz sposobu ich alokacji z ewentualnym nierównorzędnym traktowaniem przez państwo wybranych mediów- w tym prywatnych - według niejawnych kryteriów.

W konkluzji: Pożyczka SAFE, w świetle powszechnie dostępnych informacji, a przy braku publikacji treści umowy o jej przyznaniu i warunkach, jawi się, jako ekonomicznie bezsensowna, groźna dla finansów publicznych i bezpieczeństwa finansowego Polski. Nawet gdyby nie istniały oczywiste przesłanki prawne i polityczne dla jej odrzucenia, to nakazują to względy racjonalności ekonomicznej, zaś jej podjęcie spełnia kryteria działania na szkodę finansów Państwa ściganego z Kodeksu Karnego.

Alternatywne źródła finansowania militarnego bezpieczeństwa Polski

1) Stowarzyszenie Polska Jest Najważniejsza uznaje oczywistość politycznej, prawnej i ekonomicznej racjonalności Projektu Prezydenta Rzeczpospolitej i Prezesa NBP „polski SAFE 0%”. Implikowane nim operacje NBP mieszczą się w kompetencjach zwykłego zarządu zapisanych w Ustawie i regulaminach wewnętrznych NBP, przy zachowaniu poziomu rezerw narażanych na utratę, przynajmniej w części, dla spłaty zobowiązań pożyczki SAFE.

2) SPJN wyraża powszechne oczekiwanie, że Prezydent RP i  Zarząd NBP pilnie rozpropagują szczegółowsze informacje o koncepcji wdrożenia projektu SAFE 0%, na ile tylko pozwala standardowa i konieczna poufność handlowa, tak, aby m.in. zneutralizować absurdalne, demagogiczne zarzuty o „dodruku pustego pieniądza” i groźbie inflacji. Zarzuty te wprowadzając w błąd obywateli, mają wzbudzać ich obawy a bazują na  nieznajomości złożonych podstaw wartości pieniądza współczesnych gospodarek. W szczególnym przypadku konkurencji programów SAFE pieniądz „dodrukowany” w oparciu o przyrost wartości zgromadzonego złota i mający w nim oparcie ma być ”pusty”, a pieniądz „dodrukowany” w  oparciu o pożyczone euro w cudowny sposób ma „pusty” nie być.

SPJN wzywa Marszałka Sejmu do natychmiastowego procedowania Ustawy SAFE0% jako zabezpieczającej racjonalne wykorzystanie aktywów NBP w tym ucieleśnionych w zapasach złota, na rzecz funduszu obrony Polski.

3) Wobec zasobności obywateli polskich mierzone wielkością netto zasobów pieniężnych sięgających biliona złotych jest alternatywą ważną i ekonomicznie racjonalną, można wskazać inne źródła i konstrukcje finansowe zabezpieczające rozwój polskiego przemysłu obronnego jak na przykład:

-„obligacje obronne” Skarbu Państwa. Strona rządowa podaje, że skorzystanie z programu SAFE daje oszczędności rzędu 34mld zł (wobec czego?). Jednak lepiej, aby odsetki kapitałowe od pożyczki (potencjalnie mniejsze o tę kwotę) nie wpływały do zagranicznych banków finansujących tę pożyczkę, a wpływały na konta obywateli polskich z tytułu zakupionych obligacji skarbu państwa i powiększą ich majątek

-utworzenia Narodowego Obywatelskiego Funduszu Bezpieczeństwa Polski, na wzór przedwojennego Funduszu Obrony Narodowej, którego 90lecie powstania wkrótce będziemy obchodzili, tworzonego tak jak tamten, z różnych źródeł – od nieruchomości i narzędzi finansowych do darowizn zarówno obywateli polskich na rzecz bezpieczeństwa Ojczyzny jak, i często przywoływanej polskiej diaspory sięgającej 20 mln osób. Nie ulega wątpliwości, że  Patrioci polscy w kraju i na emigracji odpowiedzą pozytywnie na apel Prezydenta RP o zainteresowanie takim Funduszem

-obligacji korporacyjne gwarantowane przez Skarb Państwa

-emisji akcji na rynku pierwotnym pod majątek obecnych firm przemysłu zbrojeniowego powiększających skale działania, albo pod tworzone nowe firmy

-w każdym przypadku finansowaniem programu mogą być również zainteresowane polskie banki, które dysponują aktywami powyżej 3 bln PLN, a sektor i NBP boryka się z problemami nadpłynności.

4) Oczywistym narzędzia dodatkowego finansowania bezpieczeństwa militarnego Polski, jest zażądanie od Niemiec ZWROTU funduszy zagrabionych przez Niemcy z polskiego systemu bankowego w wyniku podbicia Polski. W przypadku NBP nie chodzi o reparacje, – ale o ZWROT kwot zabranych i zarządzanych od 80 lat przez sektor bankowy/Bank Centralny Niemiec. Dziwne, że tej oczywistej kwestii NBP nie podnosi przynajmniej od czasu gdy sprawa reparacji weszła na poziom rządowy. Kwota wyliczona przez profesora Kłuska pn. „straty w bankowości” i przytoczona w „Raporcie Mularczyka” to 89 321 mln. złotych – jest to wartość kapitału początkowego w roku 1938/39 zagrabionego z systemu bankowego przez Niemcy wyrażona w cenach obecnych (na 31 grudnia 2021), a to oznacza, że obecna wartość tego kapitału w cenach obecnych (przeliczone wg parametrów przytaczanych w Raporcie) wynosiła na 31 grudnia 2021 r. 838 572,6748 mln złotych, stanowiąc około 28% wartości sumy bilansowej (aktywów ogółem) sektora bankowego w Polsce. Kwota ta ponad czterokrotnie przewyższa obecną wartość narzucanego Polsce kredytu SAFE i stanowi jakiś ułamek wartości aktywów sektora bankowego Niemiec – łatwy do pokrycia przez ten sektor.

5) Państwo Polskie ma oczywiste prawo żądania od Niemiec zadośćuczynienia za szkody w kapitale ludzkim i rzeczowym, których obecna wartość (na 8 maja 2025) wynosi 15,1 bln USD (13,2 bln euro wg kursu 13 marca 2026) poprawnie obliczona na bazie niebudzących wątpliwości oszacowań Biura Odszkodowań Wojennych opublikowanych w roku 1947. Odżegnywanie się od tych żądań przez premiera Donalda Tuska i ministra spraw zagranicznych spełnia kryteria zdrady stanu w świetle podjętej przez Sejm uchwały.

Stanowisko SPJN wobec postawy większości sejmowej i przedstawicieli rządu wobec weta Prezydenta Rzeczpospolitej dla Ustawy Sejmu z dnia 13 lutego 2026 r o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE.

W konkluzji: - Haniebne, obraźliwie wystąpienia przedstawicieli Rządu i posłów większości rządzącej w Sejmie w dniu 12-13go marca 2026 wobec Prezydenta Rzeczpospolitej, Karola Nawrockiego, przypominają postawę zdrajców Polski na Sejmie Grodzieńskim 1793 r., a zarówno Ustawa sejmowa z 13 lutego uchwalona pod okiem ambasadora Niemiec, jak i uchwała rządu z 13 marca przywodzą na pamięć akceptację haniebnego aktu II Rozbioru Polski.

Prezes SPJN Prof. dr hab. Jan Żaryn

Przewodniczący Komisji Rewizyjnej
dr. hab. prof. S. Ryszard Domański

Członkowie SPJN:

Prof. dr hab. Edward Opaliński

Barbara Szkutnik

Grażyna Ruszczyk

Wojciech Boberski

Teresa Bochwic

Teresa Brykczyńska