Skąd ten zdziczały amok? Co naprawdę orzekł Trybunał Konstytucyjny i dlaczego agresywne bojówki atakują kościoły?

„Dym w kościołach!” Tak agresywne feministki wyznaczają kierunek dalszej walki o tzw. prawa reprodukcyjne. I choć orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie wprowadziło póki co żadnych realnych zmian do polskiej rzeczywistości, od kilku dni aborcyjni aktywiści urządzają na ulicach piekło. Dziś z tym piekłem wkroczyli do kościołów. Zakłócają Msze Święte, dewastują i profanują świątynie, zapowiadają demolkę państwa. O co więc tak naprawdę chodzi?

CZYTAJ TAKŻE: Skandaliczna akcja zwolenników aborcji! Feministki niszczą fasady kościołów i zakłócają Msze św. „Popsujmy im humory!”

Co orzekł Trybunał Konstytucyjny?

Trybunał orzeka czy zapisy prawa są zgodne czy niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej. Nie pisze nowych ustaw. Bada to, co już jest. 119 posłów z różnych partii (PiS, PSL, Kukiz’15) zwróciło się do TK z wnioskiem o zbadanie zgodności z Konstytucją dwóch przepisów ustawy o planowaniu rodziny z 1993 r. dotyczących możliwości aborcji eugenicznej, tj. w przypadku podejrzenia choroby dziecka lub jego upośledzenia. Wniosek w żaden sposób nie dotyczy innych przypadków aborcji (zagrożenie życia matki, gwałt czy kazirodztwo), badań prenatalnych, środków antykoncepcyjnych. Dotyczy wyłącznie przypadku, w którym zabija się dziecko w łonie matki z uwagi na podejrzenie niepełnosprawności lub jego niepełnosprawność. Co stanowi sama Konstytucja z 1997 roku, której w ostatnich latach środowiska liberalno-lewicowe broniły na ulicach i do dziś noszą na koszulkach? Art. 38 stwierdza:

Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia.

Warto zwrócić uwagę, że nie ma tu określenia od kiedy zaczyna się życie (od poczęcia czy do urodzenia). Tę kwestię podniósł jednak Trybunał Konstytucyjny pod przewodnictwem prof. Andrzeja Zolla w orzeczeniu z dnia 28 maja 1997 r. (sygn. akt K 26/96), w którym stwierdził:

Demokratyczne państwo prawa jako naczelną wartość stawia człowieka i dobra dla niego najcenniejsze. Dobrem takim jest życie, które w demokratycznym państwie prawa musi pozostawać pod ochroną konstytucyjną w każdym stadium jego rozwoju.

Wartość konstytucyjnie chronionego dobra prawnego jakim jest życie ludzkie, w tym życie rozwijające się w fazie prenatalnej, nie może być różnicowana. Brak jest bowiem dostatecznie precyzyjnych i uzasadnionych kryteriów pozwalających na dokonanie takiego zróżnicowania w zależności od fazy rozwojowej ludzkiego życia. Od momentu powstania życie ludzkie staje się więc wartością chronioną konstytucyjnie. Dotyczy to także fazy prenatalnej.

Objęcie tej fazy życia ludzkiego ochroną konstytucyjną znajduje zresztą potwierdzenie w ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską 30 września 1991 r. Konwencji Praw Dziecka, której preambuła deklaruje w akapicie dziesiątym, nawiązując do Deklaracji Praw Dziecka, iż dziecko z uwagi na swą niedojrzałość fizyczną oraz umysłową, wymaga szczególnej opieki i troski, a zwłaszcza właściwej ochrony prawnej, zarówno przed, jak i po urodzeniu. Ujęcie tej reguły w preambule Konwencji musi prowadzić do wniosku, iż zawarte w Konwencji gwarancje odnoszą się również do prenatalnej fazy ludzkiego życia.

Prof. Andrzej Zoll zabrał głos także teraz, po ostatnim orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego. Na antenie TVN24 przypomniał, że należy pamiętać o prawach dziecka.

W tej całej dyskusji pomija się zupełnie prawo dziecka. To słowo używam zupełnie świadomie. Jeżeli się spojrzy na ustawę z 6 stycznia z 2000 roku o Rzeczniku Praw Dziecka, to art 2. ust. 1 tej ustawy mówi, że dzieckiem jest człowiek od poczęcia do pełnoletniości

— podkreślił były prezes Trybunału Konstytucyjnego.

CZYTAJ WIĘCEJ: Jego posłuchają? Prof. Zoll: Ustawa o RPD mówi, że dzieckiem jest człowiek od poczęcia do pełnoletności. To samo mówi TSUE

Nie mamy więc do czynienia z wprowadzeniem żadnej nowej ustawy. Mamy jedynie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdza fakty prawne.

Brutalny atak

Agresywna panika, którą napędzają politycy lewicy i totalnej opozycji oraz środowiska lewicowo-liberalne jest niczym innym jak cynicznym wykorzystaniem momentu do przeprowadzenia ulicznej rewolty. Zmanipulowani aktywiści maszerują i demolują. Przekłamany przekaz sączy się w mediach i zalewa portale społecznościowe. Okazuje się, że ogromna część społeczeństwa jest tak dalece zanurzona w relatywizmie, tak niezdolna do zdrowej analizy sytuacji i krytycznego myślenia, że błyskawicznie ten przekaz przyjmuje.

Skrajnie lewicowe bojówki robią zadymy, organizacje feministyczne i mniejszościowe realizują własny program, a pozbawieni wszelkich norm liderzy lewackich kolektywów rzucają hasła radykalnych działań.

Dym ma być nie tylko na ulicach. Ma być też w kościołach. Dzisiejsze Msze święte w wielu miejscach zostały zakłócone protestami. Świątynie zostały zniszczone wulgarnymi napisami. Co będzie dalej?

CZYTAJ TAKŻE:

— Skandal w Poznaniu! Lewacy zakłócili Mszę świętą. Musiała interweniować policja. W Warszawie protest przed bazyliką Św. Krzyża

— Scheuring-Wielgus wtargnęła do kościoła! Lewicowa posłanka pojawiła się tam z mężem. Zaprezentowali proaborcyjne hasła

Dobrze wiemy do czego prowadzi takie rozhuśtanie emocji. Lewica ma ogromne doświadczenie w terroryzowaniu i zastraszaniu społeczeństw. Potrafi wykorzystać czynnik destrukcyjny do przeprowadzenia rewolucji. A ponieważ rewolucja kulturowa przebiegła pomyślnie już niemal w całej Europie, zirytowani inżynierowie nowego ładu społecznego chcą nareszcie zrealizować ją także w Polsce. Nie będzie więc miękkiej gry. Kolejne grupy zmanipulowanych ludzi przyłączą się do protestów. Celem będzie nie tylko PiS, ale i Kościół. Bo w istocie to atak wymierzony w rozmontowanie systemu moralnego, złamanie kręgosłupa wartości i zasad właściwych zdrowemu społeczeństwu. Można więc spodziewać się najbardziej wulgarnych działań. Za przykład niech posłuży zdziczały wręcz atak na katolików, który miał miejsce w listopadzie 2013 roku podczas Krajowej Konferencji Kobiet w Argentynie.

Aktywiści przenieśli swoje rewolucyjne postulaty na ulice San Juan z zamiarem wprowadzenia własnych porządków w jednym z kościołów. Hordy rozjuszonych feministek, lesbijek i gejów, ruszyły na świątynię, by dokonać zniszczeń i profanacji. O planowanym zamachu dowiedzieli się tamtejsi katolicy, którzy przybyli na miejsce by bronić kościoła. Otoczyli katedrę zwartym kordonem i odmawiając różaniec blokowali dostęp do katedry przez rozjuszonymi feministkami. Te zdjęcia porażają. Siedmiotysięczny tłum wykrzykiwał antyklerykalne i bluźniercze hasła. Modlący się katolicy byli lżeni, opluwani i wulgarnie prowokowani. Nie wpuścili jednak do świątyni lewackiej dziczy. Żądne sukcesu antyklerykalne bojówki dały upust swojej nienawiści w inny sposób. W wielkim ognisku przy wtórze ryków i gwizdów, pod znakiem tęczowej flagi, spalono kukłę papieża Franciszka – ich rodaka.

CZYTAJ WIĘCEJ: Profanacja figury Chrystusa to zaledwie początek. W tej wojnie nie ma granic! Zdziczały atak w Argentynie jest tego dowodem. [Porażające WIDEO]

Zaledwie tydzień temu oglądaliśmy szokujące zdjęcia ze stolicy Chile, gdzie lewackie bojówki podpalały kościoły.

CZYTAJ WIĘCEJ: Przerażający widok ze stolicy Chile. Skrajna lewica zaatakowała i podpaliła dwie świątynie w Santiago. WIDEO

Naprawdę chcemy takich obrazków w Polsce? Tak mamy rozmawiać o różnicach światopoglądowych, o kwestiach tak wrażliwych jak ludzkie życie? To zastraszanie, ciskanie wulgaryzmami, demolowanie świątyń i pomników ma być drogą do zbudowania wspólnego państwa? Przecież gołym okiem widać, że nie chodzi tu żadne prawa kobiet, a o wykorzystanie niewiedzy, głupoty i agresji protestujących do zrealizowania przewrotu politycznego.

Piętno aborcji

I na koniec jeszcze jedno. Skoro wulgarne grupy twierdzą, że wychodzą na ulice, by bronić praw kobiet, przypomnijmy o kilku podstawowych kwestiach. Pisałam o tym już wiele, ale powtórzę. Życie ludzkie zaczyna się w chwili poczęcia. Dziecko w łonie matki można leczyć, monitorować stan jego zdrowia, nawet operować, jak więc można uznać że jest „zlepkiem komórek”? Diagnostyka prenatalna nie zawsze jest precyzyjna. Znam co najmniej kilka przypadków matek, którym zalecano aborcję. Przezwyciężyły swój strach i urodziły dzieci. Zdrowe. Znam też takie, których chore dzieci żyły zaledwie kilka godzin lub dni. Ale możliwość nadania im imienia, pożegnania, pochowania, opłakania własnego dziecka sprawiła, że odzyskały pokój serca po tej wielkiej żałobie i bólu. Znam też rodziców i ich niepełnosprawne dzieci, dziś już dorosłe. Są szczęśliwymi ludźmi, mającymi swoich przyjaciół, swoje pasje, często ogromne serca. Jakim prawem mielibyśmy pozbawiać ich życia?

Kobieta, którą lekarz namawia na aborcję z uwagi na niepełnosprawność dziecka znajduje się w potężnym dramacie. Potrzebuje zrozumienia i pomocy. W czasie ciąży i po porodzie. Dlatego wsparcie państwa dla osób niepełnosprawnych i ich rodzin musi być coraz większe. Zdecydowanie większa musi być też świadomość społeczna. Bo aborcja nie rozwiązuje problemu. Nie sprawia, że kobieta przestaje być matką. Sprawia, że jest matką, która zabiła własne dziecko. I z tym potwornym piętnem musi żyć przez resztę życia…

CZYTAJ TAKŻE:

— Wojna cywilizacji jest faktem. Diaboliczny atak lewicy po wyroku TK i agresywne próby zastraszania są tego dowodem. Ale czy można się cofnąć?

—Marzena Nykiel w „Salonie Dziennikarskim”: Aborcja nie sprawia, że kobieta przestaje być matką. Staje się matką, która zabiła swoje dziecko