Thriller dla ludzi, którzy myśląThriller dla ludzi, którzy myślą. „Delta Kroneckera” to książka, która przypomina, że sensacja nie musi być głupia

„Delta Kroneckera” to książka, która przypomina, że sensacja nie musi być głupia, a intelekt nie musi być nudny. To powieść o tym, jak wiedza zamienia się w narzędzie władzy, a naukowe równania mogą mieć więcej wspólnego z ludzkim dramatem niż z abstrakcyjną teorią.

W szkole policji w Legionowie doszło do makabrycznego odkrycia. Po śmierci jednego z magazynierów kierownictwo ośrodka zdecydowało się na komisyjne otwarcie pomieszczeń, które miał pod opieką. Tam natrafiono na straszliwy ślad historii - skrzynie, a w nich przestrzelone czaszki. Ta historia jest prawdziwa i to właśnie ona staje się punktem wyjścia dla „Delty Kroneckera” Roberta Hübnera – powieści, która zaczyna się jak klasyczny kryminał, by po kilku stronach przerodzić się w coś znacznie więcej: thriller intelektualny o zasięgu międzynarodowym, a momentami wręcz metafizycznym.

Starszy aspirant znajduje w policyjnym magazynie skrzynie z ludzkimi kośćmi i tajemniczymi dokumentami. Zanim zdąży komukolwiek o tym powiedzieć – ginie. Od tego momentu akcja „Delty Kroneckera” przyspiesza jak równanie różniczkowe, które wymknęło się spod kontroli. Wraz z nim rusza Borys Rau – fizyk teoretyczny, intelektualny buntownik i człowiek z pogranicza nauki i paranoi. Trafia do Finlandii, gdzie zaczyna analizować dane przysyłane mu przez znajomego z dawnych lat, Setta, dziś pracującego dla tajnych służb.

Z pozoru to tylko matematyczne modele. Ale równania zamieniają się w szyfry, liczby w tropy, a naukowa praca w grę wywiadów. Trop prowadzi z lasów Finlandii aż do brukselskich gabinetów, w których rozgrywają się brudne polityczne intrygi. Gdzieś między nimi pojawia się Jelena – piękna agentka, będącą zarazem śmiercionośną bronią.

Thriller dla ludzi, którzy myślą

Autor książki Robert Hübner, poznański fizyk i malarz, pisał ją przez kilka lat, i to widać – w precyzji konstrukcji, w dbałości o język i w erudycji, która nie przytłacza, tylko uwodzi. Autor prowadzi czytelnika przez świat nauki, służb i historii tak, jakby wszystkie te dziedziny były jedną wielką siecią zależności. W jego powieści matematyka i geopolityka stają się lustrami tej samej rzeczywistości.

To nie jest powieść napisana „na zamówienie”, ani kolejny produkt z kategorii „polski Dan Brown”. „Delta Kroneckera” to coś w rodzaju połączenia Larssona z Lemem, Le Carré z Kafką. Interesował się nią Roman Polański – i trudno się dziwić, bo ta historia ma w sobie filmowy potencjał i moralny ciężar.

W czasach, gdy większość sensacji czyta się jak streszczenia seriali z Netfliksa, książka Hübnera jest rzadkim przykładem literatury, która nie tylko trzyma w napięciu, ale też zostaje w głowie. I to na długo.

Delta, czyli różnica

Kronecker – to nazwisko matematyka, który wierzył, że liczby całkowite stworzył Bóg, a reszta to dzieło człowieka. W powieści Hübnera ta różnica między boskim porządkiem a ludzkim chaosem staje się osią całej intrygi. „Delta Kroneckera” to właśnie ta różnica – między wiedzą a wiarą, między logiką a szaleństwem, między historią a teraźniejszością.

To najambitniejszy thriller, jaki powstał w Polsce od lat. I książka, która pokazuje, że nawet w równaniu świata można znaleźć ludzką tragedię.