Opublikowany przez Instytut im. Kazimierza Promyka raport pt. „Krajowa Mapa Cyberbezpieczeństwa” wziął pod lupę aktualny stan cyberbezpieczeństwa państwa i ocenia, jak Polska jest przygotowana do ewentualnych ataków w przestrzeni wirtualnej. Dokument pokazuje wyraźnie, że od 2016 roku zintensyfikowano działania na rzecz odpowiedniej ochrony oraz podjęto szereg inicjatyw legislacyjnych, które przyczyniły się do powstania nowych i silnych podmiotów, tak bardzo potrzebnych do stawienia czoła cyberprzestępcom.

Autorzy analizy zwracają uwagę, że z roku na rok funkcjonariusze policji notują coraz więcej zdarzeń kryminalnych w cyberprzestrzeni. Negatywnych zjawisk dynamicznie przybywa, gdyż jeszcze w 2013 roku przestępstw z wykorzystaniem Internetu stwierdzono 52291, a w 2020 r. było już ich ponad dwa razy więcej, czyli ponad 107518. Ataki hakerów trapią cały świat. Według wyliczeń Grupy InfoSecurity ataki typu ransomware wydarzają się co 10 sekund! Sieć stała się także bardzo użytecznym narzędziem dla krajów prowadzących wojnę. W tekście wspomniano o agresywnych działaniach Federacji Rosyjskiej na terenie Ukrainy.

Jeszcze zanim eskalacja tego konfliktu przyjęła formę działań konwencjonalnych na Ukrainie, miał miejsce szereg cybernetycznych ataków mających na celu z jednej strony stworzenie przedpola dla działań konwencjonalnych, z drugiej zarówno przeprowadzenie akcji wywiadowczych i dezinformacyjnych

— czytamy. Jak zauważono cyberprzestrzeń stała się realnym polem walki, gdzie trwa bezwzględna walka, m.in. o zasoby informacyjne, prawdziwość i pierwszeństwo przekazywanych informacji, co przekłada się na rzeczywiste bezpieczeństwo Polek i Polaków – zarówno w wymiarze tradycyjnym, jak i cyfrowym.

Polska nie przygląda się biernie niebezpiecznym inicjatywom Rosji, ale monitoruje postępowanie wrogich ośrodków chcących wykraść cenne dane. 8 lutego 2022 r. powołała do życia nowe Siły Obrony Cyberprzestrzeni jako komponent Wojska Polskiego, na czele z gen. bryg. Karolem Molendą, wcześniejszym dyrektorem Narodowego Centrum Bezpieczeństwa Cyberprzestrzeni działającego w strukturze Wojska Polskiego od 2019 roku. Kluczowym elementem formalnie wzmacniającym bezpieczeństwo naszego kraju jest przyjęta w marcu br. ustawa o obronie Ojczyzny. Jej inicjatorem i pomysłodawcą był Wiceprezes Rady Ministrów Jarosław Kaczyński, lider obozu Zjednoczonej prawicy. Wspomniany akt prawny wyodrębnia w ramach Sił Zbrojnych RP Wojska Obrony Cyberprzestrzeni jako specjalistyczny komponent Sił Zbrojnych, właściwy do realizacji pełnego spektrum działań w cyberprzestrzeni, w szczególności w zakresie proaktywnej ochrony oraz aktywnej obrony elementów i zasobów cyberprzestrzeni kluczowych z punktu widzenia Sił Zbrojnych.

Zmiany objęły także policję. Powołano specjalistyczną jednostkę o nazwie Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości (CBZC). Instytucja, która rozpoczęła działanie we wrześniu 2022 roku, zajmuje się głównie rozpoznaniem i zwalczaniem przestępstw z użyciem systemu informatycznego, systemu teleinformatycznego lub sieci teleinformatycznej. Na czele CBZC stoi Komendant, który jest podległy Komendantowi Głównemu Policji. Zgodnie z planem administracji państwowej jednostka ma liczyć aż 1800 funkcjonariuszy.

Raport Instytutu przedstawia także założenia Strategii Cyberbezpieczeństwa RP na lata 2019-2024. Jednym z podstawowych jej celów jest m.in. podniesienie poziomu odporności systemów informacyjnych administracji publicznej i sektora prywatnego oraz osiągnięcie zdolności do skutecznego zapobiegania i reagowania na incydenty.

Instytut im. Kazimierza Promyka w „Krajowej Mapie Cyberbezpieczeństwa” zwraca także uwagę na potrzebę zmian w sferze edukacji.

Sektor cyberbezpieczeństwa w perspektywie przynajmniej do 2030 roku będzie aktywnie się rozwijać, co z jednej strony wymagać będzie jeszcze większych nakładów finansowych, z drugiej zaś wymuszać będzie dostosowanie się społeczeństwa do nowych standardów cyberbezpieczeństwa. Ten drugi element wymagać będzie redefiniowania i dostosowania m.in. wielu programów nauczania, edukacji w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych czy kształcenia na studiach wyższych – co ważne – zarówno technicznych jak i społeczno-humanistycznych

— czytamy.