Tak nas zaśmiecają. Polska "beneficjentem" działań BerlinaTak nas zaśmiecają. Polska "beneficjentem" działań Berlina

disposal-1846033_1280.webp
Śmieci/Fot. ilustracyjna Pixabay
FacebookTwitter

Niemcy od lat kreują się na absolutnego lidera zielonej transformacji i surowego recenzenta polityki klimatycznej innych państw. Tymczasem za fasadą ekologicznych haseł kryje się brutalna ekonomia i bezwzględny eksport odpadów. Jak ujawnia niemiecki dziennik „Süddeutsche Zeitung”, nasi zachodni sąsiedzi są niekwestionowanym unijnym liderem w wywozie plastikowych śmieci, zalewając nimi m.in. Turcję. Problem jest jednak znacznie szerszy – niemiecka „gospodarka o obiegu zamkniętym” w praktyce oznacza wypychanie brudnych problemów poza własne granice, w tym także na terytorium Polski.

Z najnowszego raportu opublikowanego na łamach „Süddeutsche Zeitung” (sueddeutsche.de) wyłania się obraz ekologicznej fikcji, jaką żyje Republika Federalna Niemiec. W Niemczech powstaje rocznie blisko sześć milionów ton odpadów z tworzyw sztucznych. Zamiast radzić sobie z nimi na własnym podwórku, Berlin na potęgę eksportuje problem za granicę. Tylko w 2025 roku Niemcy wysłały do samej Turcji rekordowe 155 tysięcy ton plastikowych śmieci, zajmując niechlubne pierwsze miejsce w całej Unii Europejskiej.

Ekologia na papierze, toksyny w rzekach

Mechanizm działania niemieckiego systemu jest prosty i opiera się na czystej kalkulacji finansowej. Jak przyznają sami niemieccy eksperci cytowani przez „Süddeutsche Zeitung”, utylizacja zanieczyszczonego, nienadającego się do recyklingu plastiku w Niemczech jest po prostu zbyt droga. Wysokie koszty energii, biurokracja i wyśrubowane normy sprawiają, że tamtejsze firmy recyklingowe upadają, a opłacalny staje się eksport.

Niemcy płacą zagranicznym podmiotom za odbiór odpadów, które w teorii mają zostać poddane recyklingowi. Rzeczywistość jest jednak dramatyczna. Szacunki wskazują, że w samej Turcji – do której trafia już ponad pół miliona ton unijnego plastiku rocznie – przetwarzana jest maksymalnie jedna trzecia importowanych śmieci. Reszta płonie na nielegalnych wysypiskach, zatruwając powietrze i glebę, albo jest mielona i spuszczana prosto do kanałów irygacyjnych i rzek. W prowincji Adana, dokąd trafia większość tego transportu, stężenie mikroplastiku w wodzie poniżej zakładów przetwórczych jest ponad stukrotnie wyższe niż w górze rzeki. Toksyny trafiają bezpośrednio do łańcucha pokarmowego, m.in. przez nawadnianie upraw owoców i warzyw.

Sytuację pogarsza nowa unijna regulacja, która od listopada 2026 roku zakazuje eksportu plastikowych śmieci poza kraje OECD. Ponieważ Turcja należy do tej organizacji, strumień niemieckich odpadów nie tylko nie wyschnie, ale najpewniej jeszcze przybierze na sile, zyskując pełne błogosławieństwo brukselskich urzędników, którzy realne kontrole odkładają na koniec 2028 roku.

Polski ślad niemieckiego „recyklingu” i szerszy problem dla Europy

Przypadek Turcji, opisany przez „Süddeutsche Zeitung”, to zaledwie wierzchołek góry lodowej i doskonale znany scenariusz także w Europie Środkowo-Wschodniej. Gdy w 2018 roku Chiny zamknęły swoje granice przed zachodnimi odpadami, niemieccy pośrednicy zaczęli gorączkowo szukać nowych miejsc zbytu – nie tylko na południu, ale i tuż za swoją wschodnią granicą.

Przez lata Polska zmagała się z falą nielegalnych transportów odpadów z Niemiec, które w dokumentach figurowały jako „surowce wtórne” przeznaczone do odzysku, a w rzeczywistości lądowały na dzikich składowiskach, w wyrobiskach po żwirowniach lub ginęły w tajemniczych pożarach. Choć polskie służby zaostrzyły kontrole, różnice w kosztach utylizacji i bliskość geograficzna sprawiają, że presja ze strony niemieckiego rynku odpadowego na nasz region pozostaje stałym zagrożeniem.

Wypychanie śmieci za granicę to jednak tylko jeden z elementów szerszej polityki Berlina, która obciąża środowisko sąsiednich państw. Niemiecka transformacja energetyczna (Energiewende), oparta na chaotycznym zamykaniu elektrowni jądrowych przy jednoczesnym uzależnieniu się od niestabilnych odnawialnych źródeł energii, wielokrotnie zmuszała Niemcy do spalania ogromnych ilości węgla brunatnego i importu energii z sąsiednich systemów, destabilizując sieci przesyłowe w regionie. Co więcej, przez dekady to właśnie Berlin forsował w Europie budowę gazociągów Nord Stream, uzależniając kontynent od rosyjskich surowców i ignorując ostrzeżenia o konsekwencjach geopolitycznych i środowiskowych dla Bałtyku.

Podwójne standardy Unii Europejskiej

Doniesienia niemieckiej prasy obnażają głęboką hipokryzję europejskiej polityki klimatycznej. Podczas gdy państwa naszego regionu są nieustannie dyscyplinowane przez Brukselę i Berlin za każdy ułamek emisji, wymagając od nich kosztownych i natychmiastowych wyrzeczeń, największa gospodarka Unii Europejskiej rozwiązuje swoje problemy ekologiczne metodą „co z oczu, to z serca”.

Dopóki unijne statystyki pozwalają wliczać wywiezione za granicę odpady do krajowych wskaźników recyklingu, Niemcy mogą dalej chwalić się na międzynarodowych szczytach swoją ekologiczną wrażliwością. Rachunek za ten „zielony wizerunek” płacą jednak mieszkańcy innych krajów – wdychając dym z płonącego plastiku i pijąc wodę skażoną mikroplastikiem z niemieckich opakowań.

xyz/źr. wPolityce za wPolsce24, sueddeutsche.de

FacebookTwitter

Czekamy na Wasze maile z uwagami i komentarzami: [email protected]. Dołącz do naszej społeczności, wykup dostęp do STREFY PREMIUM. Subskrybuj
To najlepsza forma wsparcia naszych mediów.

Jak wesprzeć telewizję wPolsce24?

Zachęcamy do:

  • dokonywania wpłat przez stronę wesprzyj.wpolsce24.tv
  • lub przekazania darowizny bezpośrednio na rachunek bankowy: 69 1020 4900 0000 8202 3036 2577 (odbiorca: Fratria SA, tytuł przelewu: Darowizna)
  • oglądania wPolsce24 jak najczęściej i jak najdłużej
  • mówienia o nas innym, żeby telewizja wPolsce24 zyskiwała coraz więcej wiernych Widzów

Przetwarzamy dane osobowe Darczyńców zgodnie z informacją w linku.

Redaktor Naczelny:
Łukasz Wróblewski
Zespół:
Joanna Jaszczuk, Adam Kacprzak, Tomasz Karpowicz, Robert Knap, Adam Stankiewicz, Kamil Kwiatek, Natalia Wierzbicka, Adrian Siwek, Adam Bąkowski, Sławomir Cedzyński.
Autorzy:
Wojciech Biedroń, Jacek Karnowski, Marzena Nykiel, Goran Andrijanić, Marek Budzisz, Jerzy Jachowicz, Grzegorz Górny, Aleksandra Jakubowska, Stanisław Janecki, Dorota Łosiewicz, Dariusz Matuszak, Andrzej Potocki, Marek Pyza, Aleksandra Rybińska, Marcin Wikło, Piotr Gursztyn, Jerzy Szmit.