„Od początku okupacji sowieckiej miał miejsce proces brutalnego niszczenia polskiej nauki i polskiej inteligencji, w tym szczególnie inteligencji uniwersyteckiej” — powiedział prof. Maciej Franz podczas konferencji naukowej „Przed 17 września. Stan posiadania Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze anektowanym przez ZSRR”.

Inteligencja uniwersytecka uznawana była przez Sowietów za szczególnie groźną klasowo

— wyjaśnił.

Po 17 września 1939 r. brutalnie przerwano rozwój kadr naukowych odpowiedzialnych za rozwój państwa polskiego. Zniszczenia dokonane w obrębie świata nauki są czasem niedostrzegane, ale w długotrwałym procesie rozwoju państwa i społeczeństwa okazują się skrajnie dotkliwe

— ocenił.

Jego zdanie, znaczenie uczelni Wilna i Lwowa dla rozwoju polskiej nauki w okresie międzywojennym trudno dziś przecenić. Jak podał, w 1939 r. studenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie stanowili ok. 20 proc. ogółu studentów w II RP. Przed wybuchem wojny działało tam pięć wydziałów: teologiczny, prawo, lekarski humanistyczny i matematyczno-przyrodniczy.

Prof. Franz przedstawił poszczególne etapy dezintegracji i zniszczenia polskich uczelni na Kresach: likwidację poszczególnych wydziałów, pozbawienie kadry pracy i mieszkań. Nastąpił on już w pierwszych trzech miesiącach okupacji, a represje - aresztowania i wywózki do łagrów przybrały na sile w pierwszej połowie 1940 r. Do mordów na polskiej inteligencji dochodziło już w latem 1940 r. oraz w czerwcu 1941 r. po ataku III Rzeszy na ZSRS.

edy/PAP