W Grobie Policjanta Polskiego pochowano szczątki ofiary ludobójstwa katyńskiego. "Dla Polski i za Polskę pozostał wierny swojej ojczyźnie"

„Tę opinię potwierdziło blisko 6 tys. policjantów, ofiar zbrodni katyńskiej, którzy nie ulegli namowom do zdrady i do końca dochowali wierności władzy zwierzchniej państwa polskiego".

Szczątki nieznanego z imienia i nazwiska policjanta II Rzeczypospolitej, zamordowanego podczas zbrodni katyńskiej, złożono do Grobu Policjanta Polskiego w Katowicach. Uroczystości pogrzebowe miały charakter państwowy.

Usytuowany na dziedzińcu Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach Grób Policjanta Polskiego to powstałe w latach 90. miejsce pamięci narodowej, w którym czczona jest pamięć o wszystkich funkcjonariuszach Policji Państwowej zamordowanych przez NKWD w 1940 roku.

Długoletnie badania

W maju 2018 r. z grobu podjęto szczątki nieznanego funkcjonariusza w celu przeprowadzenia badań identyfikacyjnych. Był to jeniec Ostaszkowa zamordowany w Kalininie (obecnie Twer), którego ekshumowano w Miednoje i pochowano w Katowicach 17 września 1993 r. Szczątki badano w Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Z kości pobrano materiał genetyczny, który być może w przyszłości umożliwi identyfikację tej ofiary, na razie się to nie udało. Ponowny pochówek był możliwi po zakończeniu badań.

Uroczystość IPN

Ceremonia pogrzebowa została zorganizowana przez Instytut Pamięci Narodowej, Komendę Wojewódzką Policji w Katowicach oraz Ogólnopolskie Stowarzyszenie „Rodzina Policyjna 1939 r.” z siedzibą w Katowicach. Uczestniczący w pogrzebie zastępca prezesa IPN dr hab. Karol Polejowski ocenił, że takie uroczystości pokazują więź z przodkami, którzy służyli Polsce.

To wyraz międzypokoleniowej solidarności między Polakami, z drugiej strony pokazujemy też młodym ludziom, jak ważne jest pamiętanie o przeszłości

– podkreślił w rozmowie z dziennikarzami. W swoim wystąpieniu mówił, że obowiązkiem jest pamiętać o historii, poświęceniu i bohaterstwie rodaków.

Wiceprezes IPN zaznaczył, że zbrodnia katyńska była i jest jednym z elementów współczesnej tożsamości, tymczasem również dzisiaj, podobnie jak w czasach komunistycznych, jej historia jest fałszowana.

Również szerzone jest ponownie kłamstwo katyńskie. Słyszymy o tym w głosach płynących zza wschodniej granicy, gdzie podważa się ustalenia historyków i wymowę dokumentów, które posiadamy – wskazał.

„Dla Polski i za Polskę”

Prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939 r.” Grzegorz Grześkowiak przypomniał, że uroczystości pogrzebowe w Katowicach to jeden z punktów z obchodzonej w tym roku 85. rocznicy zbrodni katyńskiej, a zarazem hołd składany wszystkim ofiarom.

Dla Polski i za Polskę pozostał wierny swojej ojczyźnie, wierny rocie policyjnej przysięgi, to, co miał najcenniejsze, złożył na ołtarzu Rzeczypospolitej

– mówił o nieznanym policjancie.

List prezydenta

List do uczestników uroczystości skierował prezydent Karol Nawrocki, który przypomniał, że policjanci II Rzeczypospolitej do końca sumiennie wykonywali swoje obowiązki patriotyczne i służbowe i słusznie – wskazał - byli postrzegani przez wrogów Polski jako ich przeciwnicy.

„Tę opinię potwierdziło blisko 6 tys. policjantów, ofiar zbrodni katyńskiej, którzy nie ulegli namowom do zdrady i do końca dochowali wierności władzy zwierzchniej państwa polskiego. Jednemu z nich, bezimiennemu bohaterowi, wydobytemu z ukrytej mogiły i przepaści niepamięci składamy dzisiaj uroczysty hołd (…)”

– napisał Nawrocki. Jak podkreślił, choć rosyjski imperializm od wieków usiłuje odebrać naszemu krajowi niepodległość, bezpieczeństwo, pokój i dobrobyt,

„Polska jest i pozostanie wolna, dumna i silna”.

Pismo od szefa MON

Wicepremier, szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz, który również wystosował pismo z okazji ceremonii pogrzebowej, napisał, że walka o prawdę i godne upamiętnienie ofiar zbrodni katyńskiej toczy się od ponad ośmiu dekad. Totalny reżim komunistyczny, który dokonał tego mordu, później starał się przemocą i kłamstwem wymazać pamięć o tej zbrodni i zrzucić z siebie odpowiedzialność, jednak prawda zwyciężyła dzięki wysiłkom polskich patriotów, historyków i rodzin ofiar – dodał.

„Dzisiejsza uroczystość jest kolejnym krokiem w wypełnianiu naszego moralnego obowiązku wobec tych, którzy oddali życie w służbie ojczyzny”

– napisał wicepremier, dziękując osobom zaangażowanym w organizację czwartkowej ceremonii. Podkreślił, że to nie tylko gest pamięci, ale też wyraz polskiej tożsamości.

Grób Policjanta Polskiego w Katowicach powstał w 1993 r. z inicjatywy rodzin policjantów II Rzeczypospolitej, którzy zginęli w zbrodni katyńskiej. Jest to miejsce pamięci narodowej, które powstało staraniem Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939 r.” przy wsparciu władz państwowych, samorządowych i kościelnych. 17 września 1993 r. złożono w grobie ekshumowane w Miednoje szczątki nieznanego policjanta.

To symboliczne miejsce, w którym czczona jest pamięć o wszystkich funkcjonariuszach Policji Państwowej zamordowanych przez NKWD w 1940 roku i spoczywających na cmentarzach katyńskich i w innych nieznanych miejscach kaźni. Tutaj rodziny pomordowanych funkcjonariuszy, przedstawiciele służb mundurowych, młodzież oraz mieszkańcy regionu mogą oddać hołd tym, którzy zginęli w obronie Rzeczypospolitej.

Oddziałowe Biuro Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Katowicach w 2018 r. wyremontowało Grób Policjanta Polskiego. W lipcu 1995 r. wokół niego umieszczono płyty z nazwiskami zamordowanych w 1940 przez NKWD. Obecnie kompozycja składa się z krzyża katyńskiego, wyodrębnionego grobu policjanta, tablic poświęconych funkcjonariuszom państwowym poległym w czasie powstań śląskich, II wojny światowej i po wojnie oraz ich rodzinom.

Wiosną 1940 r. stalinowski aparat terroru wymordował blisko 22 tys. obywateli Rzeczypospolitej. Było wśród nich 14,5 tys. jeńców wojennych – oficerów i policjantów – z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz 7,3 tys. więźniów aresztowanych w okupowanej przez ZSRR wschodniej części Polski. Oficerów z obozu kozielskiego rozstrzelano w Katyniu, jeńców ze Starobielska – w Charkowie, natomiast policjantów z Ostaszkowa – w Twerze. Kolejne egzekucje przeprowadzono w więzieniach m.in. w Mińsku, Kijowie, Charkowie i Chersoniu.