„Dziś mamy tę wielką radość oddać hołd zwycięzcom. Prawdziwym zwycięzcom z roku 1920 o których często mówimy zbyt rzadko. Tak, drodzy żołnierze i oficerowie: jesteście potomkami zwycięzców w jednej z najważniejszych bitew w historii XX wieku!” - mówił prezydent Karol Nawrocki.

Prezydent Karol Nawrocki w przeddzień Święta Wojska Polskiego odwiedził cmentarz wojskowy na Powązkach, gdzie wygłosił przemówienie o bohaterach Bitwy Warszawskiej.

„Zdało się oczom głupich, że pomarli, zejście ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju” - trwają w pokoju i trwają w naszej narodowej pamięci wspólnoty narodowej ze swoimi wartościami, którym służyli w roku 1920, ale także wielu z nich w roku 1918 bijąc się o wolną i niepodległą Polskę. Tak, bili się z Sowietami, z bolszewikami w roku 1920. Służyli konkretnym wartościom – wolnej, suwerennej, niepodległej Polsce

— podkreślał.

Wielu z nich, zasadnicza większość, podkreślała regularnie: Bóg, honor i ojczyzna. Powiedzieli „nie” sowieckiemu barbarzyństwu i antycywilizacji zniszczenia, okrucieństwa, barbarzyństwa i śmierci. Cywilizacji bolszewickiej i sowieckiej, w której nie było z założenia Pana Boga, bo chodź – przepraszam ekscelencje – brzmi radykalnie, to Sowieci byli państwem, gdzie miejsce Pana Boga zająć miał Marx a Jezusa Chrystusa Lenin

— wskazał.

Tak, to cywilizacja śmierci i zniszczenia, z którą Wojsko Polskie i polski żołnierz wygrali w roku 1920 w imieniu Polski i w imieniu całej Europy

— mówił.

CZYTAJ TAKŻE: 105 lat temu w Bitwie Warszawskiej zginął ksiądz Ignacy Skorupka! Stał się on symbolem bohaterstwa i poświęcenia za Ojczyznę

Gen zwycięzców

Karol Nawrocki podkreślił, że cmentarz wojskowy na Powązkach to miejsce szczególne dla naszej narodowej pamięci

Tu zapisana jest pewna symbolika odnosząca się także do tego, że jako naród potrafimy co roku oddawać hołd i szacunek zwyciężonym. Tym zwyciężonym we wrześniu 1939, którzy bronili ojczyzny i przed Sowietami i przed Niemcami. Co roku upominamy się o szacunek dla zwyciężonych z Powstania Warszawskiego, którzy chcieli żyć pragnieniem wolnej i niepodległej Polski

— przypomniał.

Tak są na tym cmentarzu kwatery tych, którzy przystąpili do bardzo trudnej do wygrania walki z komunistami po roku 1945. Oddajemy też hołd tym, których nazywamy żołnierzami niezłomnymi i wyklętymi

— mówił.

Ale dziś mamy tą wielką radość oddać hołd zwycięzcom. Prawdziwym zwycięzcom z roku 1920 o których często mówimy zbyt rzadko. Tak, drodzy żołnierze i oficerowie: jesteście potomkami zwycięzców w jednej z najważniejszych bitew w historii XX wieku!

— wskazał.

Gen narodu

Prezydent podkreślił, że „genem naszego narodu jest to, że gdy dochodzi do walki o wartości, o naszą wolność, suwerenność i niepodległość, to polski żołnierz jest zawsze tam, gdzie powinien i nie kalkuluje, czy ta walka się opłaca, czy będzie zwycięzcą, czy zwyciężonym”.

Dla wartości jesteśmy w stanie postawić bardzo wiele, nawet swoje życie

— powiedział.

Gdy za moment słyszeć będziemy apel pamięci i przywoływanie naszych bohaterów, to chciałbym, (…) abyśmy wiedzieli, że nie jest to tylko akt wyczytania nazwisk i zapalenia znicza. Nasza obecność tutaj jest aktem deklaracji przywiązania do wartości, w których imię walczyli i umierali nasi żołnierze. To zobowiązujące dla nas wszystkich. Dla współczesnej klasy politycznej, dla polskiego prezydenta, dla polskiego rządu, dla polskich żołnierzy

— wskazał.

Jesteśmy tutaj, aby oddać im szacunek za wielkie zwycięstwo a na to zwycięstwo składało się tak wiele tych mniejszych, osobistych, indywidualnych zwycięstw każdego żołnierza. Zwycięstwo żołnierza ze swoim zwątpieniem, ze swoją słabością, ze swoim bólem. Musieli wygrać każdą polityczną walkę, abyśmy my mogli dzisiaj się spotkać tutaj i oddać hołd. Traktuję swój udział tutaj, jako wyraz jasnej deklaracji, że nasi bohaterowie przywiązani do wolnej i niepodległej Polski i do hasła „Bóg, honor, ojczyzna” wyznaczają także ścieżkę nam współczesnym i ścieżkę naszej przyszłości – przyszłości Rzeczpospolitej Polskiej. Niech żyje żołnierz Polski, niech żyje Polska

— zakończył.

as