Wartość Orlenu. Twórcę tego sukcesu chcą wsadzić do więzieniaTusk o wyższej wartości Orlenu niż ma Gazprom, a jego służby twórcę tego sukcesu chcą wsadzić do więzienia

PR-owcy Tuska starają się cały czas poszukiwać sukcesów, które mógłby ogłosić Donald Tusk, nawet wtedy, kiedy nie ma z nimi żadnego związku, ba próbują podrzucić mu nawet takie, gdzie robił wszystko, aby przeszkodzić w ich osiągnięciu, tym którzy jego budowali. Niedawno na platformie X ogłosił, że giełdowa wartość Orlenu ( ok. 45 mld USD) przekroczyła już wartość Gazpromu (37,5 mld USD), a ostatnio zbliżyła się mocno do dwóch innych rosyjskich koncernów paliwowych Novatek i Łukoil, które są wyceniane odpowiednio na ok. 45,3 mld USD i i ok. 48 mld USD. Wprawdzie wartość rosyjskich koncernów paliwowych wyraźnie spadła, wspomnianego Gazpromu z ok. 200 mld USD do zaledwie 37,5 mld USD, w związku z agresją na Ukrainę i sankcjami nakładanymi na Rosję oraz coraz większymi problemami z dostępem tych koncernów do zachodnich technologii i kapitału, ale mimo tego wzrost wartości Orlenu i przeskoczenie pod tym względem rosyjskich koncernów, zasługuje na uznanie.

Tyle tylko, że to żadna zasługa Tuska i jego ekipy „fachowców” w Orlenie, tylko tego, że obecny potencjał tej firmy zbudował poprzedni prezes Daniel Obajtek, licznymi odważnymi akwizycjami, a teraz dodatkowo przychodzą efekty synergii wynikające z tych przejęć. Co więcej na obecny wyjątkowy wzrost wartości akcji Orlenu na GPW w Warszawie ma wpływ wzrost cen ropy naftowej i gazu na rynkach światowych i spodziewany w związku z tym wzrost zysków koncernów paliwowych, a także wypłacana już drugi rok z rzędu przez spółkę wysoka dywidenda. Wprawdzie zysk wypracowany przez „fachowców” Tuska nie upoważnia do wypłat wysokich dywidend, ale ponieważ naciska na to minister Domański, bo Skarb Państwa ma blisko 50% akcji w Orlenie, to wypłaca się je z zysków wypracowanych przez poprzednika, czyli poprzedniego prezesa Daniela Obajtka.

Przypomnijmy, że prezes Obajtek poprzez działania o charakterze rozwojowym, a także kolejne akwizycje w tym przejęcie koncernu energetycznego Energa, a później także Lotosu po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej, oraz wchłonięcie PGNiG, stworzył wielką Grupę Orlen S.A. Grupa Orlen pod jego kierownictwem w roku 2023 osiągnęła najwyższe przychody w swojej historii w wysokości blisko 372 mld zł, a więc po ówczesnym kursie złotego do dolara, blisko 100 mld USD, a zysk netto wyniósł aż 21 mld zł. Byłemu prezesowi dzięki fuzjom i przejęciom, a także widocznym już efektom synergii, udało się stworzyć firmę, która stała się potentatem w Europie i pod względem poziomu obrotów znalazła się w roku 2023 w pierwszej 40-największych europejskich firm. W 2025 roku przychody Orlenu kierowanego już przez „fachowców” Tuska wyniosły tylko 287 mld zł, a więc aż 85 mld zł mniej, niż w 2023 roku, a I kwartał tego roku pokazuje że w tym zakresie nic się nie poprawia, przychody firmy aż 1/3 niższe niż 3 lata wcześniej, zyski także, choć jak wynika z porównywania przychodów marżowych „łupienie” kierowców na sprzedaży paliw, trwa niestety w najlepsze.

Także ze względu na wspomniany nacisk ministra Domańskiego polityka dywidendowa spółek Skarbu Państwa w tym Orlenu jest hojna dla akcjonariuszy, bo budżet po 3 latach rządzenia koalicji 13 grudnia potrzebuje dodatkowych pieniędzy jak przysłowiowa „kania dżdżu”. Kilkanaście dni dni temu media obiegł wydany przez Grupę Orlen S.A komunikat o wypłacie akcjonariuszom dywidendy z zysku osiągniętego przez koncern w 2025 roku w najwyższej w historii wysokości 8 zł na akcję, co będzie kosztować firmę aż ok. 9,3 mld zł. Wprawdzie Orlen dzieli się z akcjonariuszami zyskiem już od 13 lat, ale za rządów Prawa i Sprawiedliwości, mimo tego, że zyski firmy były bardzo wysokie, wypłaty dywidendy były na umiarkowanie wysokim poziomie, aby nie ograniczać firmie możliwości inwestycyjnych, finansowanych przecież także z wypracowanych zysków. Podczas rządów Prawa i Sprawiedliwości w 2022 roku była to kwota 3,5 zł na akcję, w sytuacji kiedy zysk netto za rok 2021 wyniósł 11,2 mld zł, z kolei w 2023 roku dywidenda wyniosła tylko 5,5 zł za akcję, w sytuacji kiedy zysk netto w 2022 roku wyniósł aż 33,5 mld zł. Z kolei już w 2024 roku za rządów koalicji 13 grudnia, wypłacono po 4,15 zł na akcję przy zysku netto za rok 2023, który wyniósł 21 mld zł, w 2025 roku, aż 6 zł za akcję, mimo tego, że zysk netto za rok 2024 wyniósł zaledwie 1,4 mld zł, a w 2026 roku zarząd Orlenu zaproponował, aż 8 zł za akcję, choć zysk netto za 2025 rok wyniósł tylko 2,7 mld zł.

Presja ministra Domańskiego na spółki Skarbu Państwa, aby wypłacały jak najwyższe dywidendy, jest ogromna, a w przypadku Orlenu wręcz jest presją do kwadratu, bo Skarb Państwa ma w Orlenie blisko 50% akcji (dokładnie 49,9%), a więc blisko 50% ze wspomnianych 9,3 mld zł zapowiedzianej przez zarząd tej firmy dywidendy w 2026 roku, wpłynie do budżetu państwa. Jak już wspomniałem w roku 2025 Orlen zdecydował się wypłacić dywidendę w wysokości aż 6 zł na akcję, choć zysk koncernu za rok 2024, to tylko 1,4 mld zł, więc koszt wypłaty tej dywidendy sfinansował zysk za rok 2023, wypracowany jeszcze za prezesury Daniela Obajtka. Z kolei zysk netto za rok 2025, wprawdzie był trochę wyższy, ale wyniósł tylko 2,7 mld zł mld zł, ale decyzja o wypłacie dywidendy będzie kosztować aż 9,3 mld zł, co oznacza, że spółka musi ją sfinansować znowu z zysków wypracowanych przez koncern za prezesury Daniela Obajtka. A więc z jednej strony słabe wyniki Orlenu, które wypracowali „fachowcy” Donalda Tuska, z drugiej presja ministra Domańskiego, aby mimo tego wypłacał wysokie dywidendy, bo budżet państwa potrzebuje pieniędzy, a wypłacanie wysokich dywidend z kolei winduje w górę wartość akcji Orlenu. Ta wysoka dywidenda za rok 2025, zostanie wypłacona bowiem posiadaczom akcji na dzień 18 czerwca 2026 roku, co oznacza, że będzie to dotyczyć posiadaczy akcji koncernu na rachunku maklerskim, najpóźniej na koniec sesji giełdowej w dniu 16 czerwca 2026 roku.

Premier Tusk bez cienia zażenowania ogłasza tego rodzaju komunikaty na platformie X, choć sukces Orlenu to przecież nie tylko nie jego zasługa, wręcz przeciwnie, będąc szefem Rady Europejskiej, robił wszystko, żeby fuzję z Lotosem zablokować. Stąd narzucone przez Komisję Europejską „zaporowe” warunki tej fuzji, między innymi konieczność odsprzedaży przez Orlen części rafineryjnej Lotosu, a także części stacji benzynowych na polskim rynku. Teraz, gdy między innymi ta fuzja w ramach synergii przynosi pozytywne rezultaty, Tusk wystawia pierś do orderów, choć w sprawie budowania wielkości Orlenu nie kiwnął nawet palcem, a wręcz torpedował jej tworzenie. Co więcej twórca tego sukcesu były prezes Obajtek ma wytoczone przez bodnarowską i żurkową prokuraturę kilka procesów, wręcz za wszelką cenę próbuje się go zdyskredytować i wsadzić do więzienia. A Tusk jak gdyby nigdy nic, chwali się wzrostem giełdowej wartości Orlenu - bezczelne to i zuchwałe.