Ujawniamy: Wraca plan uderzenia w NBPUjawniamy: Wraca plan uderzenia w NBP. Za zamkniętymi drzwiami decydują o losie prezesa Glapińskiego

Rządząca koalicja wraca do jednego ze swoich najbardziej kontrowersyjnych i agresywnych postulatów politycznych. Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej zebrała się na niejawnym posiedzeniu, by analizować materiał dowodowy w sprawie wstępnego wniosku o postawienie prezesa Narodowego Banku Polskiego, prof. Adama Glapińskiego, przed Trybunałem Stanu.

Dla wielu komentatorów sceny politycznej sprawa jest oczywista: to kolejny etap próby podporządkowania sobie konstytucyjnie niezależnego banku centralnego przez obóz Donalda Tuska.

Prace w tajemnicy i ponad 50 przesłuchanych świadków

Przypomnijmy, prace sejmowej komisji toczą się od maja 2024 roku, a dotychczasowe przesłuchania objęły już ponad 50 osób. Wśród wezwanych znaleźli się m.in. byli premierzy, członkowie Rady Polityki Pieniężnej oraz szefowie kluczowych instytucji finansowych.

Mimo upływu miesięcy przewodniczący komisji Zdzisław Gawlik (KO) wciąż unika jednoznacznych deklaracji, zasłaniając się klauzulą niejawności:

Komisja pracuje w trybie zamkniętym. Tak długo, jak nie przyjmie sprawozdania, ja na ten temat się nie wypowiem”

– uciął krótko w rozmowie z Polską Agencją Prasową, zapewniając jednak, że posłowie „zgromadzili sporo dowodów”.

Projekt sprawozdania końcowego ma otworzyć drogę do głosowania na sali plenarnej Sejmu. Aby postawić szefa banku centralnego przed Trybunałem Stanu, koalicji rządzącej wystarczy bezwzględna większość głosów.

Preteksty zamiast faktów: walka z tarczą antykryzysową

Co zarzuca się prof. Glapińskiemu? Wstępny wniosek uderza przede wszystkim w działania NBP podejmowane w trakcie bezprecedensowego kryzysu wywołanego pandemią COVID-19 (lata 2020–2021). Politycy koalicji twierdzą, że prowadzony wówczas skup obligacji skarbowych na rynku wtórnym stanowił rzekome „pośrednie finansowanie deficytu”.

Eksperci i środowiska konserwatywne odpowiadają wprost: NBP zastosował wtedy dokładnie te same narzędzia luzowania ilościowego, po które sięgały banki centralne w Stanach Zjednoczonych (Fed) czy strefie euro (EBC), ratując gospodarkę, miejsca pracy i płynność polskich przedsiębiorstw przed katastrofalnym krachem. Podobne mechanizmy stosowano w wielu innych bankach centralnych.

Bez wątpienia przekształcanie mechanizmów ratunkowych w zarzuty karne to precedens niespotykany w cywilizowanym świecie finansów.

Cel: zwasalizowanie złotego i droga do euro?

W kuluarach nie brakuje głosów, że rzeczywista stawka tego sporu sięga znacznie dalej niż personalny konflikt Tuska z obecnym szefem NBP. Niezależny Narodowy Bank Polski pod obecnym kierownictwem stanowił dotąd żelazną barierę chroniącą polską walutę oraz suwerenność monetarną kraju. Usunięcie lub choćby czasowe sparaliżowanie urzędu prezesa NBP otwierałoby drogę do przyspieszenia procesu rezygnacji ze złotego na rzecz unijnej waluty euro.

Dodajmy, iż władze NBP wielokrotnie podkreślały, że zarzuty są absurdalne i motywowane wyłącznie politycznie, a jakiekolwiek próby zawieszenia prezesa stałyby w sprzeczności z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z 2024 roku, który jasno uznał przepisy o automatycznym zawieszaniu szefa banku centralnego za niekonstytucyjne.

Druga kadencja Adama Glapińskiego wygasa dopiero w czerwcu 2028 roku. Wynik prac komisji pokaże, czy rządzący zaryzykują destabilizację rynków finansowych i bezpieczeństwa ekonomicznego Polaków w imię realizacji politycznej zemsty.

źr. wPolityce.pl