W tygodniku "Sieci" polecamy rozmowę z prof. Markiem Regnerusem, autorem badań nad dziećmi wychowywanymi przez pary homoseksualne

W tygodniku "Sieci" polecamy rozmowę Agnieszki Żurek z prof. Markiem Regnerusem, amerykańskim socjologiem, autorem raportu „Nowe badania struktury rodziny”, zatytułowaną: "Uważaj sobie, naukowcu!". Prezentujemy fragment:

Brytyjski aktor Jeremy Irons powiedział niedawno ironicznie, że jeśli mężczyzna może „poślubić” innego mężczyznę, czemu w takim razie – idąc tym tropem – nie miałby „poślubić” własnego syna i w ten sposób zapewnić zarówno sobie, jak i jemu możliwość płacenia niższych podatków. Czy taka opinia jest w świecie celebrytów wyjątkiem?

Tak, myślę, że to wyjątek. Większość celebrytów bardzo się pilnuje, żeby nie powiedzieć czegoś, co mogłoby zostać uznane w tej dziedzinie za kontrowersyjne. Mają oni świadomość, że za zajmowanie określonego stanowiska w newralgicznych sprawach społecznych, w tym obyczajowych, płaci się określoną cenę.

 

Sam pan tego doświadczył. W zeszłym roku opublikował pan wyniki obszernych badań dotyczących wpływu wychowania dzieci przez pary homoseksualne na dorosłe życie tych dzieci. Pańskie analizy mówią, że ludzie ci zmagają się z poważnymi trudnościami w życiu zawodowym, społecznym i uczuciowym. Ogłoszenie wyników badań wywołało skrajne reakcje. Próbowano podważać wiarygodność pańskich diagnoz. Sprawą zajęła się także specjalna komisja powołana przez pana macierzysty uniwersytet. Jej rozstrzygnięcie dla pana, jako naukowca, było z pewnością niezmiernie ważne. Uznała ona bowiem, że kierowane pod pana adresem zarzuty, w tym nierzetelności badań, są bezzasadne.

Dane do moich analiz były zbierane przez profesjonalną firmę zajmującą się tego rodzaju statystykami. Badania prowadziłem na bardzo szerokiej, reprezentatywnej próbie. Po opublikowaniu diagnozy socjologicznej zgłaszali się do mnie ludzie, którzy wyrażali swoją wdzięczność za to, że ktoś opisał i nazwał doświadczenia, jakie stały się ich udziałem. Byli jednak też i tacy, którzy pisali do mnie po to, aby wyrazić swoje rozczarowanie i ogromną złość za to, że podjąłem w swoich badaniach ten temat. Można powiedzieć, że publikowanie analiz w dziedzinach „wrażliwych” zawsze wiąże się ze wzbudzeniem silnej reakcji. W podjętym przeze mnie temacie wychowania dzieci przez pary homoseksualne jest jednak coś wyjątkowego, coś, co wywołuje szczególne rozdrażnienie. Próby zniszczenia mojej kariery naukowej trwają bowiem po dziś dzień.

 

Czy zmowa milczenia wokół negatywnych konsekwencji wychowania dzieci przez pary homoseksualne nie jest kolejną krzywdą wyrządzaną ludziom wzrastającym w takich środowiskach? Brak możliwości nazwania problemu może skutkować brakiem możliwości zaradzenia mu – np. poprzez terapię.

Problemy psychologiczne w życiu dorosłym mają rzecz jasna wielorakie źródła, niemniej faktem jest, że podjęcie jakiejkolwiek formy terapii w tej akurat dziedzinie jest dzisiaj sprawą delikatną – ze względu na nadmierne upolitycznienie tematu wychowania dzieci przez pary homoseksualne. Nie jestem jednak psychologiem, powstrzymam się od szerszych komentarzy na ten temat.

 

Konkluzją pańskich badań jest jednak konieczność uznania, że wychowywanie dziecka przez parę homoseksualną prowadzi do zaburzeń rozwoju osobowości bądź trudności emocjonalnych w dorosłym życiu. Dzieci te często zmagają się z problemem zaburzonego poczucia tożsamości.

Prowadzone przeze mnie badania dotyczyły dorosłych dzieci rodziców będących w związkach z osobami tej samej płci. Wiele z tych relacji nie trwało długo. Nie badałem jednak związku pomiędzy wzrastaniem w niestabilnej rodzinie a problemami z wykształceniem poczucia tożsamości. Wyniki przeprowadzonych przeze mnie analiz można interpretować wieloaspektowo, ale na pewno sugerują one, że stabilna rodzina, składająca się z małżeństwa kobiety i mężczyzny, wciąż pozostaje najbezpieczniejszym środowiskiem zdrowego rozwoju dzieci. Nie znaczy to, że wzrastanie w innego rodzaju rodzinie nie może zakończyć się szczęśliwie, jednak ryzyko wystąpienia anomalii będzie w niej większe. W wielu aspektach moje diagnozy nie mówią niczego nowego.

Cała rozmowa w tygodniku "Sieci". Polecamy!

Zapraszamy także na profil facebookowy tygodnika.

CZYTAJ TAKŻE: Świetny wynik tygodnika "Sieci"! Według oficjalnych danych - jesteśmy na podium! DZIĘKUJEMY NASZYM CZYTELNIKOM!