Ziemkiewicz: "co jeszcze musi się w III RP zawalić, wybuchnąć albo spłonąć, żeby wyrwało to władzę z butnego samozadowolenia?"

Warto przytoczyć - pisaną na gorąco, ale niezwykle celną - wypowiedź Rafała Ziemkiewicza na temat katastrofy w Szczekocinach:

W ubiegłym roku mieliśmy cztery poważne wypadki w ruchu pasażerskim, z których każdy mógł skończyć się większymi ofiarami. (...) Eksperci za każdym razem alarmowali o fatalnych skutkach podzielenia PKP na zbyt wielką liczbę spółek, decyzyjnych  absurdach, ryzykownych oszczędnościach i marnowaniu środków unijnych. Opozycyjni dziennikarze  pisali o tym wielokrotnie. (...)

A teraz co usłyszymy? Że wypadki, niestety, wszędzie się czasem zdarzają i że państwo zdało egzamin, bo sprawnie zorganizowało pomoc dla rodzin i wypłaciło zasiłki pogrzebowe? Pochwały dla akcji ratowniczej i dla przygotowanej naprędce przez rządowych piarowców (jak należy się spodziewać) kolejnej specustawy? Ruganie prawicowych polityków i komentatorów za „granie tragedią”? Co jeszcze musi się w III RP zawalić, wybuchnąć albo spłonąć, żeby wyrwało to władzę z butnego samozadowolenia, a jej medialnych giermków skłoniło do zajęcia się dziennikarstwem zamiast propagandy?

Chyba tylko tragedia do naprawdę, uchroń Boże, n-tej potęgi. Bo refleksji, że to nie bierze się - w takiej skali i w takiej licznie - znikąd, nie widać.

A jeszcze pięć dni temu władza przekonywała, że na kolei jest świetnie. Po spotkaniu ze Sławomirem Nowakiem premier Tusk ocenił, że ministrowi i jego zastępcy ds. kolei udało się uporządkować kwestie związane z rozkładem jazdy.

Obaj poinformowali mnie o czymś, co brzmi aż nieprawdopodobnie, że uzyskaliśmy poprzez racjonalizację rozkładów jazdy pociągów rekordowy jak na polskie standardy poziom punktualności pociągów. Jeśli chodzi o styczeń, podobno jest porównywalny z punktualnością Deutsche Bahn.

Premier zaznaczył jednak, że na razie nie bierze odpowiedzialności za tę informację.

W każdym razie - słowa o skokowym wzroście punktualności pociągów warto pamiętać.

Polecamy cały komentarz Rafała Ziemkiewicza pt. "Skąd to zdziwienie" - tu.

Prej