Idą Święta. "Tak niewiele trzeba, żeby sprawić komuś odrobinę radości"

Kończący się adwent był czasem wyjątkowej zadumy, który miał nas przygotować do przyjścia Jezusa na świat, do ludzi. U wielu z nas pojawiła się z pewnością refleksja nad tym, ile miejsca pozostawiamy w naszym życiu dla Boga?

W pogoni za pracą, pieniędzmi, dobrami materialnymi często zapominamy o tym, co tak naprawdę ważne. Bez trudu przyjmujemy koncepcję wygodnego życia, w którym mało czasu, a niekiedy i wcale, nie pozostaje na głębsze wartości.  Temat wiary często pozostaje tematem nieporuszanym.  Dlatego też w tym szczególnym świątecznym czasie musimy pamiętać, że Jezus przyszedł na świat żeby zbawić, czyli „ocalić to co zginęło".  Powinniśmy więc zadbać o to, by ocalał też w naszych sercach.

Święta to czas, który spędzamy w gronie rodzinnym, z najbliższymi. Ale musimy pamiętać też o osobach samotnych i tych najbiedniejszych, o których często w przedświątecznej krzątaninie zapominamy. Podzielmy się z nimi kawałkiem chleba. Tak niewiele trzeba, żeby sprawić komuś odrobinę radości.

Coraz więcej szkół i przedszkoli włącza się w akcję robienia paczek dla rodzin najuboższych. W przedszkolu mojego dziecka mogliśmy wspomóc dzieci z najbiedniejszych rodzin przygotowując im prezenty. Moja córka wylosowała dwuletnią dziewczynkę i była przeszczęśliwa, gdy wspólnie mogłyśmy zrobić jej paczkę. Dla mnie też wielką przyjemnością było przygotowanie takiego prezentu i cieszyłam się, że swoim gestem mogłam uszczęśliwić jakieś dziecko. I wszystkich zachęcam, jeśli tylko możecie, wyciągnijcie rękę do tych najbiedniejszych i samotnych, a przekonacie się, że prawdziwe są słowa „więcej szczęścia daje dawanie niż branie".

Jeszcze raz wszystkim Czytelnikom wPolityce.pl życzę radosnych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia.