Prostowanie pojęć. Wiśniewski nie może już powiedzieć sakramentalnego „tak”

"Michał, wszystkiego najlepszego!" - życzy Michałowi Wiśniewskiemu Wojewódzki. Tylko czy na pewno to już ostatnie sakramentalne "tak"?

– tak na portalu Plejada.pl zaczyna się tekścik o kolejnym ślubie wokalisty.

I pewnie w ogóle nie warto by było zajmować się panami W., którzy nie raz obrzucali się nawzajem nie tylko szyderstwami, ale także grubymi epitetami, gdyby nie owo słowo „sakramentalne”, użyte albo przez Jakuba „Kubę” Wojewódzkiego, albo przez portal (co akurat niezbyt jasno wynika z przytoczonego na wstępie zdania). Warto się nad tym słowem zatrzymać w imię oczyszczania i prostowania tego, co się - całkowicie błędnie - bajdurzy publicznie z niewiedzy, ba! wręcz ignorancji.

Sakramentalne „tak” to „tak” wypowiedziane przez narzeczonych podczas zawierania sakramentu małżeństwa. Można je wypowiedzieć w kościele tylko raz w życiu, a jeżeli więcej razy - to tylko wtedy, gdy właściwy sąd biskupi stwierdzi, iż poprzedni sakrament małżeństwa został zawarty z wadą powodującą jego nieważność (stwierdzenia nieważności nie należy mylić z unieważnieniem małżeństwa, czyli rozwodem przed sądem cywilnym).

Michał Wiśniewski - jako rozwodnik - nie może wypowiedzieć sakramentalnego „tak” w kościele, a co najwyżej „tak” podczas ceremonii świeckiej przed przedstawicielem urzędu stanu cywilnego. No, chyba że otrzymał stwierdzenie nieważności swoich poprzednich małżeństw przed sądem kościelnym, ale o tym akurat nie słyszałem, więc przypuszczam, że wątpię.

Tak więc, panie Wojewódzki, państwo redaktorzy z Plejady.pl i wszyscy, którzy bez opamiętania szafujecie zwrotem

sakramentalne "tak",

zapamiętajcie sobie, że jest ono zarezerwowane tylko do ściśle określonej sytuacji. Nie każdy ślub jest sakramentem, choćby nawet panna młoda miała białą suknię i welon długi na kilka metrów.

Jak nie macie względu na prawo kościelne, to miejcie przynajmniej wzgląd na własny profesjonalizm, który cierpi przez takie dyletanctwo.