Urban nauczył, Lisy pojęły. "Trzeba działać. Choćby i metodami obrzydliwymi. Kłamstwem, chamstwem i manipulacją"

Nie ma co liczyć na opamiętanie. Będzie coraz więcej nienawiści. Takie obrazki, jakie maluje na okładce wrednego tygodnika wredny i sponiewierany przez obłęd Lis, będą się powtarzać. Lis i jego przestraszeni kompani wpadać będą w szał coraz częściej. Już teraz widać i czuć tę dziennikarską potęgę złożoną z Mazowieckich, Morozowskich, Żakowskich, Moniczek i Justynek. Niesiołowski z pianą na ustach nie nadąża za zaproszeniami. Wtórują mu takie profesory, jak Nałęcz i Kuźniar. Proszę nie poprawiać – profesorowie, to jedno, a Nałęcz i Kuźniar – drugie. Wściekłość i nienawiść w oczach, gestach, nie mówiąc o słowach.

A będzie jeszcze gorzej, bo każdy kolejny wielotysięczny marsz, każda następna prezentacja wyborczych słupków spotęgują odruch obrony kłamstwa. Tego, na które ludzie nabrali się podczas poprzednich wyborów. Do społeczności, pomimo blokady we wszystkich prawie mediach, coraz mocniej dociera świadomość wielkiego oszustwa, ogromnej różnicy pomiędzy słowami, a uczynkami ekipy Tuska. Rzeczpospolita kolesi zaczyna już mierzić najmniej spostrzegawczych i odpornych na analizy faktów.

Ta władza, jak żadna z dotychczasowych, skorumpowała kraj wzdłuż i w poprzek. Dlatego będzie się bronić do ostatniej premii, do ostatniej nagrody, do ostatniego doradcy przekupionego pieniędzmi nauczyciela, lekarza, pielęgniarki niezaangażowanego partyjnie urzędnika, do ostatniej listy wypłat z naszej wspólnej kasy. Brakuje dla emerytów, brakuje na opiekę społeczną, na lekarstwa, na leczenie, ale dla nich zabraknąć nie może. Oni muszą mieć. I mają. A powiązane z nimi media także czerpią do woli z tej kasy. Dziennikarskie hieny muszą być dobrze opłacani, bo mogą wymówić służbę. Stąd właśnie dworskie pismaki i uchwyty do mikrofonów też mają się wspaniale. Jeśli będzie jakakolwiek zmiana – stracą na pewno. Zatem trzeba działać. Choćby i metodami obrzydliwymi. Kłamstwem, chamstwem i manipulacją. Urban nauczył, Lisy pojęły. A potem – do kasy. Nie, nie potem. Natychmiast.