przyznaje Panu racje, cos w tym jest, wszyscy sie spiesza a na rozmowe czesto nie ma czasu...

Pięknie ujął to zjawisko pan Wencel, zauważając słusznie, że wzięło się nam to, od "ukrywania w sercu" uczuć religijnych, patriotycznych, aż w ogóle do poglądów. Jak już się wszystko poukrywa pięknie w sercu, to wtedy nie ma już o czym rozmawiać.

myślę ,że nie w tym problem ,że nie ma czasu na rozmowę,tylko ludzie nie chcą ze sobą rozmawiać!!Zwłaszcza po ostanich wyborach ,gzie była duża nadzieja na wygraną i zmiane polityki.A teraz z kim rozmawiać i o czym ,drogi sąsiedzie to ty glosowałes na Tuska?To dzięki Tobie są takie podwyżki ,to Tobie mam zadac pytanie :Jak żyć?.To dlatego ludzie nie chcą rozmawiac ze sobą.

Też myślę, że nie w tym problem. To kwestia... dojrzewania. Jako dzieci mamy "całą masę" kolegów i koleżanek - właściwie są nimi wszyscy rówieśnicy, potem w szkołach i na studiach mamy grupę przyjaciół. Zakładamy rodziny, mamy obowiązki wobec najbliższych, więc siłą rzeczy grono przyjaciół topnieje do dwóch, trzech, zaprzyjaźnionych (często przez nasze dzieci) par, plus jakiegoś singla "dla urozmaicenia". Gdy dzieci dorosną, a mamy szczęście, to z tych dwóch trzech par zostaje jedna i (znów: gdy mamy szczęście) rodzeństwo, kuzyni. Najczęściej mieszkamy w różnych miejscowościach, więc dopóki żyją nasi rodzice, odwiedzamy się. A potem... Potem dojrzewamy do mizantropii. I nie ma to nic wspólnego z polityką, tylko z kalendarzem. Naszym własnym. Że co? Że są ludzie, którzy podtrzymują przyjaźnie do późnej starości, że "Nasze Klasy", zjazdy szkolne. No są. Dzidzie-piernik i ich (nie)wierni towarzysze: siwi panowie z kucykiem i w dżinsach też są.

proszę pana, to tak jakby pan opisał moje odczucia. Zgadza się wszystko ze szczegółami. Według mnie jest to efekt przedłużającego się na lata oczekiwania na zmianę, która nie nadchodzi. Proszę zauważyć, że ludzie którzy jakoś znaleźli sobie miejsce w systemie, a myślę nie tylko o establiszmencie, ale i o tych z szarej strefy, których z państwem polskim łączy tylko miejsce zamieszkania, nie miewają takich niepokojów. My czujemy coraz mocniej, że zbliża się przesilenie i wiemy, że im dłużej będziemy czekać, tym bardziej krwawe ono będzie. I nie możemy się tego doczekać.. Bo tylko w odmienionym kraju odetchniemy pełną piersią.

Tyle opinii Pan zebrał i wszystkie wyważone i zawierają dużo prawdy. To już sukces. To pierwiosnek.

W poprzednim miejscu zamieszkania miałam sąsiadów którzy tylko narzekali, to jeszcze bym zdzierżyła ale te ciągłe pożyczki. Na sam dźwięk pukania do drzwi podskakiwałam. W nowym miejscu wolałam się nie zaprzyjaźniać na początku.Ludzie nie maja ani wyczucia czasu ani taktu. A jak im delikatnie zwrócisz uwagę to się obrażają.

Bardzo ładnie Pan to opisał,to również swietne postanowienie adwentowe . Serdecznie pozdrawiam i biorę przykład .

Czytuję Pana - całkiem interesujący felieton, choć zgadzam się z komentarzem RO o dojrzewaniu i kolei rzeczy. Ale wg mnie nie pasuje Pan do tego portalu - zjadliwego i pełnego tylko polityki - może lepiej na salon24 - tam jest bardziej różnorodnie i nie tak zaciekle jednostronnie

Gorzki - naprawdę czekasz na krwawe przesilenie? Tego życzysz naszej ojczyźnie? Zastanów sie choc przez chwilę

Pozdrowienia z Chicago Jasiu i Andrzej

A ja mysle, ze ludziom NIE CHCE sie WYSILAC, bo rozmowa to jednak wysilek; trzeba sie chwile zastanowic i POSLUCHAC drugiego czlowieka; najwiekszy problem to ten, ze my juz utracilismy umiejetnosc sluchania, bycia milym i cierpliwym - nawet dla tych, ktorzy maja odmienne poglady polityczne - slychajmy innych, dajmy sie wygadac - to naprawde najlepsza droga do pozbycia sie frustracji i zniechecenia, szczegolnie w obecnej rzeczywistosci; ma Pan racje - to dobre postanowienie na Adwent

W moim otoczeniu osiedlowym zmieniło się wszystko po Katastrofie .Wcześniej rozmawialiśmy na różne tematy ,nawet nieraz były ostre dyskusje na tematy polityczne .Od półtora roku mówimy sobie dzień dobry i czy będzie lało czy słońce świeciło.Ale tym się nie przejmuję bo więcej czasu poświęcam rodzinie i małej grupce przyjaciół z którymi mam wspólny język .Nie warto na siłę szukac towarzystwa .