Hella pragnie - tak jak tatuś małej Magdy - zostać celebrytą. Ale nie chce zrobić nic takiego, może wystarczy przefarbować włosy?

Młody, przystojny tatuś nieżyjącej Magdy od początku nieźle panuje nad sobą i sytuacją. Pięknie też panuje nad świadomością zbiorowo-masową, przy użyciu mediantów i jednego bezczelnego detektywa. Jeszcze piękniej panuje nad swoim wizerunkiem. Pracę nad jego stworzeniem tatuś Magdy rozpoczął od pierwszego występu. Choć publiczność wyczuwała, że gość dziwnie spokojny, ponadto jego przekaz w kluczowych fragmentach kupy się nie trzyma. To nic – on jest OK , a matka Magdy przeklęta. Chociaż, kto wie jak było? Na pewno wiedzą OBOJE.

Przy swojej, wielkiej tragedii pan Bartek nie zapomina fajnie wyglądać i profesjonalnie ustawiać się do kamery. Czuwa nad wszelkimi drobiazgami w kwestii fryzury, bródki, kolczyka - dzielny mąż niedobrej pani Katarzyny. Do niedawana oboje, zapewne w związku ze wspólnymi zainteresowaniami, kruczo-czarni. Teraz pan Bartek, jako „pozytywna” postać w tej tragedii postanowił postawić kropkę na i …..i  jak rasowy celebryta, wykazać to w swoim wyglądzie. Wszak przez obraz, idzie czytelny, podstawowy komunikat. Jak w westernie, na biało – dobry, na czarno – zły. Pan Bartek - ten po jasnej stronie mocy - dał temu wyraz i przefarbował włosy na blond! Całkowicie odcinając się od wciąż czarnowłosej, czarnej postaci, czarnego charakteru - swojej małżonki.  Zapowiedział też, że opuści kraj. Może myśli o karierze filmowej? Rola w jakimś dramacie rodzinnym, horrorze? Przyszłość w branży medialnej przed nim…..

Hella zazdrości panu Bartkowi bycia celebrytą. Co tam, że dzieciaczyna leży na cmentarzu, lans ważna rzecz!!! Hella jednak jest leniwa i chce jak najmniejszym kosztem zostać celebrytą, może wystarczy przefarbować włosy (???). Ale nie zna numeru farby. A to przecież ważna rzecz.